Totaal aantal pageviews

zondag 20 mei 2018

Rondje Heldense Bossen 19 mei 2018




Gisteren avond ons voorbereid op een wandeltocht vanaf de camping. Omdat de tocht beschreven staat met wandelknooppunten hebben we de kaart erbij gepakt en waar het niet duidelijk stond in de originele wandeltocht hebben wij zelf de knooppunten erbij gezocht. De tocht nagerekend qua kilometers en wij kwamen op een kleine 18 kilometer. Mooi voor Cees want als je niet gewend bent aan lange afstanden lopen en dan veel over bospaden gaat, is de afstand zo prima.

In de beschrijving die wij van deze wandeling hebben staat onder andere:
"Een heerlijke wandeling door de bossen en de kleinschalige akkerlanden aan de uitlopers. Een afwisselend gebied waar veel bijzondere vogels te vinden zijn."

Vanaf de camping is het even kijken waar het eerste knooppunt zich bevindt, die is snel gevonden en goede moed gaan we op pad.
Maar al snel merken we dat je met wandelknooppunten wel deksels goed moet opletten. Meer op de paaltjes dan op de natuur en de vogels!!!
Want voor we het door hebben lopen we verkeerd en ja hoor we lopen een knooppuntenpaaltje voorbij en tja dan zitten we gelijk al verkeerd. Dus terug naar het paaltje en de route weer oppakken. Dat zijn de eerste extra meters, we moeten nu dus opletten anders wordt het te gek qua afstand.



Wij ontdekken dat je verdraaid goed moet zoeken bij elke splitsing en dat soms de struiken zijn gaan groeien en het paaltje onzichtbaar is geworden. En zo kan het dus gebeuren dat we even later weer bij een splitsing staan en ons afvragen welke kant we op moeten. Omdat we echt niets zien gaan we rechtdoor en ja hoor daar zien we weer paaltjes eerst één met rechtdoor en dan één met linksaf, we denken dat we goed gaan en dan vinden we het knooppuntenbordje, helaas!!!! helemaal verkeerd. De kaart erbij om te kijken of we de route aan kunnen passen, maar nee dan wordt de afstand groter dan terug lopen en de route weer oppakken. Dus terug................ en ja hoor daar vinden we het paaltje verscholen in de berm tussen hoog gras en struiken.


Het zijn nagenoeg allemaal bospaden en soms zijn de bospaden aangepast voor de mountainbikers, dus heuveltjes, Een pittige route.

Als we na verloop van tijd een bankje vinden, gaan we ons lunchpakketje opeten, daar hebben we onderhand wel zin in en dan komt het zonnetje ook langzaam te voorschijn.
De boeren zijn hier ook al volop aan het water geven op het land. Alles is hier kurkdroog.


Na de lunch lopen we verder en op dit traject missen we eigenlijk geen knooppunten, we hebben nu steeds zoiets bij een splitsing, heel goed kijken en alleen als we het zeker weten door lopen.
En dan komen we bij de Soesterduinen in het klein aan!! Wel heel ieniemienie hoor, maar toch!! en............. ik vind het knooppuntenbordje plat in het zand, er is hier een vuurtje gestookt en er is het één en ander vernield. Waar moeten we heen, ik kies voor recht over de zandvlakte en Cees zoekt een paadje er langs.



In de verte horen we steeds al schoten en honden blaffen, maar we schenken er geen aandacht aan. Als we verder lopen zeg ik ineens tegen Cees en loopt daar een paaltje van met een knooppunt erop. Een bewegend paaltje dus. Het blijkt een man met een hond te zijn en die heeft een hesje aan met een nummer erop. En dan nog even verder komen we een politiehondenvereniging tegen. Er is een training georganiseerd en die lijkt op een bekwaamheidsproef, of misschien noem je het een wedstrijd. We staan nog met 1 van de eigenaren van een hond te praten en hij vertelt dat zijn hond kans  maakt op de titel "Nederlands kampioen". We staan er een poos te kijken, maar dan moeten we toch weer verder.



Na een poos te hebben gekeken gaan we weer verder en dan lopen we Baarlo binnen, tenminste we komen bij Sandton Château de Raay. Wil je er meer over weten, klik hier


Het is ook een vrouwenklooster geweest en het "zuster kerkhof" herinnert je daaraan.



In de beschrijving van deze boswandeling vind ik nog het volgende over het Boekenderbos waar we nu doorheen gaan.
"Het Boekenderbos dat grotendeels bestaat uit hoger gelegen naaldbossen die in de negentiende eeuw werden aangelegd om het stuifzand vast te houden. Rond het naaldbos vind je kleinere bossen en landbouwgrond, een favoriet leefgebied voor vogels als de patrijs en de wielewaal. Je vindt er ook beekjes, restanten van oude Maasbeddingen."

Dit deel van de route loopt wel prettiger, hier lopen we grotendeels op een verhard fietspad en dat vraagt toch wat minder van je conditie dan een bospad. We genieten van de mooie tocht en hebben geen spijt dat we deze tocht gekozen hebben, alleen zijn we bang dat er wel heel wat meer meters gemaakt worden dan we vooraf hadden berekend.


De mooie fietspaden zijn afgelopen als we weer rond de camping lopen. Door een aantal keren een knooppunt gemist te hebben is de tocht al wat langer geworden dan gepland, dus vraag ik aan Cees of we hier soms af moeten haken en terug gaan naar de camping. Maar nee daar wil Cees niets van weten en we gaan verder. 
Inmiddels lopen we in de Heldense Bossen en daar staat het volgende over in de omschrijving: 
"De Heldense Bosseb bestaan uit verschillende aaneengesloten dennenbossen. Je vindt hier niet alleen bos, maar ook een mozaïek van kleinschalig akkerland, vennetjes en kleine heidevelden. Een prachtig wandelgebied, Je geniet hier volop van de stilte. Vanuit de bossen wandel je zo Helden in."


Ook wij wandelen naar Helden, maar niet nadat we weer een keer op zoek zijn geweest naar een knooppunt, dus weer wat extra meters. 
In Helden hebben we onszelf een ijsje beloofd en die gaan we ook scoren! We zitten even heerlijk buiten te genieten van het lekkers. Maar dan wordt het toch echt tijd om richting de camping te gaan, maar................


dat wordt een andere route dan wij dachten. Als we de knooppunten volgen op ons briefje vragen we ons af of we goed gaan. We gaan achter schuren van een boerderij langs, tussen de akkerbouwlanden door en dan verdwijnen we toch weer in het bos om zo via dezelfde knooppunten als vanmorgen weer bij de camping te arriveren. 

En dan lees ik de GPS uit en wat blijkt? We hebben gewoon 23 km gelopen vandaag en dan niet op het asfalt, maar door het bos met hoogteverschillen. 
Ik ben ontzettend trots op Cees die dat toch maar gedaan heeft, zonder training, knap hoor!

We ploffen op onze stoelen neer voor de caravan en gaan genieten van een wel verdiend drankje.





donderdag 10 mei 2018

65ste Margratentocht (Memorial Walk) 10 mei 2018




Vandaag staat de Margratentocht op het programma. Omdat het voor ons best een stuk reizen is, combineren wij deze tocht met een verblijf op een camping die toch een stuk dichter bij de startlocatie is. Evengoed loopt de wekker vanmorgen om 06.00 uur af. Het is nog één uur rijden vanaf de camping naar de startlocatie. Dus 07.00 uur starten zit er niet in omdat wij niet voor 07.00 uur met de auto op de camping mogen rijden. Uiteindelijk is het ruim kwart over 7 als we wegrijden.
Vorig jaar ben ik met Cees onderweg geweest en tot de rust in Mheer gekomen. Door gezondheidsproblemen moesten we toen afhaken. Nu wil ik graag alsnog de tocht lopen. Het eerste deel was vorig jaar zo mooi. In principe was het de bedoeling dat Cees ook mee zou lopen, maar hij besloot toch mij weg te brengen en bij de rust samen koffie te drinken en samen de Amerikaanse begraafplaats te bezoeken. Want deze tocht heeft een speciaal thema. Ook dit jaar wordt er een herdenkingswandeling uitgezet met als bijzonder thema ONZE BEVRIJDING en DE AKKERS VAN MAGRATEN.
De
ze thema's doen ons nadrukkelijk terugdenken aan de oorsprong van de Margratentocht en herinnert ons aan de beelden toen deze akkers werden veranderd in een erebegraafplaats voor onze Amerikaanse bevrijders in de 2e Wereldoorlog.
Voor meer historie over het ontstaan van de Margratentocht, klik hier




Onderweg hebben we wel wat regen en aan de weg te zien heeft het soms best behoorlijk geregend. Ik besluit dan ook mijn regenponcho maar aan de band van mijn rugzak te doen. Ik loop alleen vandaag en dan kan ik als het werkelijk gaat regenen snel mijn poncho aan trekken zonder dat de hele rugzak af moet en ik moet gaan graven naar dat ding. Maar eerst gaan we ons aanmelden. Het inschrijfgeld is echt belachelijk laag, dat ze voor zo'n bedrag nog een tocht uit kunnen zetten!


Nadat ik voor de zekerheid (dan weet ik zeker dat ik niet achter een boom hoef) nog even naar het toilet ben geweest, ga ik op pad. Ik spreek met Cees af dat we elkaar weer in Mheer zullen zien. Dat is 8,3 km volgens de routegegevens. Nou ja routegegevens? Er is geen routebeschrijving, ik heb het op de site gezien en het hangt nu bij de overige informatie aan de muur. 
Een routebeschrijving heb je ook echt niet nodig. Het is super verzorgt en uitgepijld!! Een compliment waard en die geef ik ook als ik 's middags terug kom.


Al snel kom ik door een eerste woonkern heen en van het bestaan van deze kernen zo aan de grens van ons land weet je niet veel af. Ik zit weer even te snuffelen op de site van de organisatie en kom weer veel informatie tegen. Die wil ik je niet onthouden, maar ook niet allemaal opnemen in mijn blog, dus als je deze informatie wil lezen, klik hier

Als ik door die eerste woonkern loop, zie ik een paar wielrenners zich klaarmaken voor een tocht. Ik vang de opmerking op "met een beetje geluk blijft het nu verder droog vandaag" en dat hoop ik dan ook maar. Achteraf blijkt het ook waar, want veel meer dan een paar druppels heb ik niet meer gevoeld.


Ik weet het nog van vorig jaar en weer kijk ik mijn ogen uit. Wat is het hier mooi en als het mooi is, blijf ik ook maar foto's maken. 



Vandaag zijn er wel stukken asfalt, maar ook veel paden met "puin"verharding en soms stukken waar je even moet zoeken naar het beste pad zodat je niet uitglijdt, maar dat geeft ook niet als je naar de prachtige omgeving kijkt. En als je dan alleen loopt, geniet je van de vogels die het hoogste lied zingen. En dan een poeltje met water. Er is echt van alles te zien.


Dan zitten de eerste 8 km. erop en wordt het klimmen om in Mheer bij de rust te komen. Dit stukje vergeet ik na vorig jaar nooit meer. Cees zit al te wachten, want hier ga ik mijn startkaart af laten stempelen en even rusten, dus dat wordt koffie met een stuk heerlijke rijstevlaai!! We zijn niet voor niets in Limburg!!


Omdat het voor ons allebei best lastig is om te bepalen waar we zijn, stel ik voor dat wij onze locatie gaan delen. Op die manier kunnen we zien waar onze telefoons zijn en dus waar we zijn. Dan kan Cees ook zien of ik al bijna bij de Amerikaanse begraafplaats ben. Zo gezegd zo gedaan, denken we!
Ik ga weer aan de wandel en al snel kom ik een monument tegen waar ik foto's van maak. Ik kan er niet zo erg veel van terug vinden op Wikipedia maar eigenlijk spreekt het voor zich.


Het is wel bewolkt vandaag, maar het geeft niets de natuur waar we doorheen lopen is gewoon zo mooi, ik geniet er met volle teugen van. Regelmatig maak ik een foto en dan kom ik een rode kastanjeboom tegen. Duidelijker gezegd een kastanjeboom met rode bloesem. En dan na anderhalf  uur lopen ben ik de begraafplaats toch aardig genaderd. 


En lopen Cees en ik elkaar bijna mis omdat het locatie delen niet goed gaat. Maar na berichtje heen en weer komt het goed. Ik ben best onder de indruk dat zoveel jonge mensen voor onze vrijheid zijn gesneuveld. Een ernstig moment in een heerlijke ontspannen wandeltocht die je in vrijheid kan maken. 


Dit zijn momenten om bij stil te staan en om stil te worden. Cees en ik lopen hier dan ook zonder veel te zeggen. Jongeren die hun vaderland verlieten om voor onze vrijheid te strijden en nooit meer terug zijn gekomen.


Wil je meer info over de Amerikaanse begrtaafplaats, klik hier


Ook zijn de gebieden in kaart gebracht waar de bommenwerpers heen gingen.


Na  dit bezoek loop ik met Cees mee naar de auto. We eten daar onze boterham en dan stellen we het delen van locatie beter in. Ik ga weer verder, nog een kilometer of 4 en ik ben weer bij de start/finishlocatie. Cees gaat met de auto die richting op.

Onderweg kom ik nog wel wat bijzondere dingen tegen die ik even op de foto zet.


En dan zit de wandeltocht erop! 
Voor degene die geïnteresseerd is in statistieken nog even wat info:
Afstand (incl. de begraafplaats) 20,9 km
Tijd bewogen: 3.46 uur
Gem. bewogen: 5,6 km/h
stijgen: 282 m
Afdalen: 296 km 




maandag 30 april 2018

57e Leeuwenmars 28 april 2018





Vandaag staat de Leeuwenmars gepland. Ik heb met Anja afgesproken en omdat er voor zondag slechter weer wordt voorspeld gaan André en Michel ook op zaterdag van start. 

De wekker loopt weer super vroeg af, want vandaag ga ik voor de eerste keer dit jaar 40 km lopen. En dan is het fijn om vroeg te starten. Het is voor mij wel 50 minuten tot één uur auto rijden, dus heb ik de wekker op 05.15 uur gezet. Ik wil om 05.45 uur in de auto zitten. 
Ook voor vandaag is er niet helemaal een droge dag voorspeld, het kan in de middag gaan regenen. Ik heb mij goed voor bereid en heb alles klaarstaan.
Dan stelt Cees voor om mij weg te brengen en 's middags weer op te halen. Als het gaat regenen en ik soms koud en vochtig in de auto moet stappen vanmiddag, dat vindt hij niet fijn. Tja en ik vind het best lekker om na 40 km lekker onderuit te kunnen zitten in de auto en niet op het verkeer te hoeven letten. 
Tegen zessen gaan we op stap. Het is toch één uur rijden en omdat het stil is op de weg rijden we er iets korter over dan één uur.
En dan verbaas ik mij als wij bij de startlocatie aankomen dat iedereen nog buiten staat.
Ik neem afscheid van Cees en we spreken af nog contact te hebben over het ophalen. 


Ik zie André en Michel al staan en omdat Anja er nog niet is voeg ik me bij hen. Dan komt Anja er ook aan. En eindelijk als het al 07.00 uur is geweest gaan de deuren open en kunnen we inschrijven en een startersbakkie drinken. Het is hier behoorlijk druk en als ik het 's middags navraag zijn er over alle afstanden gezien ruim 800 inschrijvingen geweest.



Bij de inschrijving krijgen wij de routebeschrijving uitgereikt en wij verbazen ons over de korte beschrijving! Ik begin al over 3x links om zeker!!!



Om 07.20 uur gaan wij op stap en direct gaat de route naar de Waalbandijk. Die dijk gaan wij op tot Wamel. De route is goed gepijld op de weg en duidelijk zichtbaar.
Ik verbaas mij over de woningen op het water en dat hier ook al veel verschillende modellen zijn.


Dan komen we langs een soort naald zeg maar. Het is een gedenknaald, ik zoek even op Wikipedia en het blijkt een Watersnoodmonument te zijn. Wil je meer weten, klik hier


De tocht gaat weer verder en onderweg kom je soms vreemde dingen tegen, kijk nu eens naar de "kruikjes" waar die voor gebruikt worden. Dan zie ik tot mijn verbazing nog bomen ruimschoots in het water staan. Zijn de uiterwaarden nog niet droog of heeft dit een andere reden?


Tot de eerste rust, die op de 13 km. ligt, lopen Anja en ik voorop. Het is voor André de eerste keer dat hij met zijn volle bepakking 40 km, gaat lopen. Hij en Michel doen ik het begin nog rustig aan.
Van de rust bij de scouting heb ik geen foto's gemaakt, maar wel heb ik nog een ooievaar op zijn nest gespot en geprobeerd dit voor jullie in beeld te brengen.


De fruitbloesem van vorige week is bijna overal verdwenen. Wel staat de blauwe regen en de seringen in bloei. Ook zie je overal de rododendron in bloei of in de knop staan. Dat is ook weer mooi om te ontdekken. En overal de bloemen in de berm. Het speenkruid hoor je bijna groeien.


Na de eerste rust lopen Anja en ik nog een stukje voorop en dan worden we ingehaald door André en Michel. Zij gaan voorop lopen en wij volgen. De volgende rust ligt op de 20 km. bij Moeke Mooren.
Als we daar binnen zitten begint het te plenzen en wij nemen de tijd voor een drankje en wachten tot het droog is.


En dan krijg ik, voor mij een handig idee voor de rugzak voor André, ik stel voor om er wieltjes onder te maken, dan kan hij op het moment dat hij hem niet op zijn rug draagt, rijden in plaats van sjouwen.  Maar ik blijk de enige te zijn die dit een handige optie lijkt.
Na de regenbui stappen we weer op en gaan we op weg naar Horssen, daar is een rust op de 28,5 km.
We lopen nu op de Maasdijk. De tocht begon op de Waalbandijk en inmiddels hebben we de oversteek naar de Maas gemaakt.


Al snel komt het stoomgemaal "De Tuut" in beeld. Wil je er meer over weten,  klik hier
Ik maak er wat foto's en hup we gaan weer door.


Na wat kiekjes lopen we verder en dan komen we langs een theetuin en André vindt het tijd om te rusten. Wij trainen vandaag niet op rusten en geven aan dat we verder gaan. Als André wil rusten, prima maar dan ben je alleen.
Bloesem aan de fruitbomen is er niet zo veel meer, maar wel bloeien de bermen van de wegen en de seringenbomen/struiken en de rododendron.



En dan komen we langs een pand waar (dat denk ik tenminste) een opkoper gehuisvest is. Er staat van alles aan beelden die ik link aan R.K.-kerken en dan in zijn voortuin een deel van het carillon, het moet niet gekker worden.


Voor ik het in de gaten heb, lopen we Horssen binnen en komen we bij de volgende rustplek aan. Ondertussen heb ik wel zin in een lekkere kom soep, maar..................... tref ik het nu weer?? De soep op?? Waar heb ik dat eerder meegemaakt??? Ook zijn er wandelaars die de frituur missen! Wandelaars die hun broodje "bal" missen!!!! De soep werd warm gemaakt en geserveerd aan de tafel, maar het broodje "bal" dat werd lastiger. Tot er een bal gevonden werd in de soep. Een broodje kwam er uit een rugzak en het broodje "bal" was een feit!!

Na deze rust gingen André en Michel er vandoor. Zij voerden de snelheid op en Anja en ik hadden het nakijken. Het was onze eerste 40 km en wij omdat wij nog 12 km te gaan hadden wilden wij ons niet opblazen op het laatste stuk. 
De route ging nu door Druten om daar de Waalbandijk weer op te gaan.


Op de Maasdijk en de Waalbandijk hebben we deze tocht echt even op "dijken" getraind! Voorlopig heb ik dijken genoeg gezien en weet ik weer hoe het lopen van dijken werkt. Voor de 4daagse hoop ik weinig dijken meer te zien, want saai is het wel, En het blijft kronkelen, dit had wel als voordeel dat we André en Michel voor ons bleven zien.

En zoals altijd zit het venijn in de staart, want dan kom je de dijk af en denk je er bijna te zijn en dan moet je nog half Boven-Leeuwen door. 
Inmiddels had ik van Cees een appje gehad dat hij er weer was om mij op te halen. Ik zag de auto al staan en liep even bij hem langs. 
We gingen ons afmelden en nog wat drinken.


En toen werd het tijd om op te stappen. Wij hadden nog een één uur autorijden voor de boeg. Toen we de auto in stapte, belde Karin. Zij reed met de vrachtauto bij Woerden en vroeg waar wij waren. We gingen locatie delen en ja hoor op de A2 kwamen we elkaar tegen. Karin hing bijna uit de cabine om te zwaaien. Leuk!! 

De eerste 41 km! zit er op en de volgende dag blijkt dat er weinig of geen herstel hoeft te zijn. Als het moest zou ik nog een 40 km kunnen lopen!
En dat is fijn om te ervaren.




 








woensdag 25 april 2018

Bloesemtocht 21 april 2018




Vanmorgen loopt de wekker wel erg vroeg af! Gisteren mijn verjaardag gevierd en voor iedereen weg was en alles weer opgeruimd was en de vaatwasser draaide was het toch 01.00 uur voor ik mijn bedje instapte. Gelukkig staat mijn heuptas gepakt en ligt mijn kleding klaar. 
Dus na een keer in mijn ogen te hebben gewreven stap ik om 05.35 uur mijn bedje uit. Cees gaat mij wegbrengen naar het station Utrecht Lunetten. Daar heb ik met Silvia afgesproken omdat wij daar een trein kunnen nemen die eerder in Geldermalsen is dan de trein die in Woerden vertrekt. 
Om 06.15 uur rijden we weg. 
Er zijn stukken waar het behoorlijk mistig is en ook stukken die helder zijn, dus het is oppassen geblazen. Het belooft vandaag wel een mooie dag te worden. Even wennen het warme weer, maar altijd beter dan kou en regen!

Als ik eenmaal op het station ben is het nog even wachten op Silvia en dan komt de trein, we stappen in en we hebben al snel de klets. Voor wij het weten zijn we in Geldermalsen en we worden door de conducteur een goede en gezellige wandeling gewenst.
Anja staat al met Gerie en de dochter van Gerie op ons te wachten. We lopen met z'n vijven vandaag. 
Via de veilinghallen komen we bij het startmoment aan. We worden gescand en krijgen even verder op een heerlijke appel. Ik besluit de appel direct op te eten, dan hoeft hij nu niet in mijn tas. 
De appel is heerlijk en dan gaan we op stap. Als we eenmaal onderweg zijn, bedenk ik dat ik van de start geen foto heb gemaakt, jammer maar ik ga niet meer terug.

Na een periode van erg koud weer, is het de afgelopen weken steeds warmer geworden. Zelfs zo warm dat je in zomerkleding rond kan lopen en buiten kan leven. Van helemaal geen bloesem op 7 april, is het nu genieten van de bloesem aan de bomen op 21 april!

En dat zien we als wij de eerste tijdelijke brug overgaan.


Een afstand van een wandeltocht mag volgens de officiële richtlijnen 10% afwijken van de afstand die genoemd wordt voor een tocht. En dat is bij deze tocht ook precies het verschil naar boven afgerond. Na een aantal jaren weten we dat het vandaag 27,5 km wordt. Maar dat is zeker geen straf. 

Vanmorgen reden we al met mistbanken weg en nog steeds is het niet helemaal helder en dat zie je duidelijk op één van de foto's. In werkelijkheid zag ik in de verte een dorpje tussen de nevels, op de foto zie je alleen de nevel.



En dan komen we al pratend voor de eerste keer bij "De Kievit" aan. Dit is een grote rustgelegenheid.
We zien een veld met gele praatpalen die in het verleden (toen wij allemaal nog geen mobieltje hadden) langs de snelweg stonden en waar je, in geval van nood, hulpdiensten kon oproepen.
We nemen de gelegenheid om een foto te maken en om broekspijpen af te ritsen. Het is nu nog redelijk stil op deze plek, vanmiddag zal het anders zijn.


Daarna gaat het verder een steile dijk over en hoe kan het ook anders, we komen op de Appeldijk!!


We passeren de eerste molen en het is genieten op deze tocht, zoveel moois. Ook bij deze tocht is het leger ingezet om bruggen voor ons neer te leggen waar ze normaal niet zijn. Echt dat blijft toch zo gaaf, die inzet!
We komen langs een ooievaarsnest en de ooievaar laat zich goed zien. Zij besluit net te gaan staan als wij langs komen. En dan komen we langs de volgende molen. Hier wordt ons van alles aangeboden, maar.......


Omdat wij deze route al een paar jaar lopen worden sommige dingen ook gewoon, maar een koffierust is belangrijk en omdat ik weet waar ze normaal gesproken heerlijk appelgebak hebben, gaan we op de 14 kilometer rusten als er eerder geen problemen zijn. 

Dat lukt bij iedereen, maar............... er is geen appelgebak!!!!!!!! Het zijn appelflappen!!! een dan nog niet eens warm!!! Jammer we zijn al zoveel appelgebak voorbij gelopen, deze tent maakt geen goede beurt!!! En duur!!!!! Ik ga nadenken of ik volgend jaar niet eerder stop voor koffie met gebak en dan komt de afstand met de theetuin ook beter uit!
Silvia en ik liepen iets vooruit, dus ik wacht even op de anderen, Silvia gaat vast een sanitaire stop houden. Anja gaat vast een plekje voor ons zoeken en ik wacht even op Silvia, dan zie ik ineens André en Michel aankomen. Ik had verwacht dat ze al verder voor ons uit zouden lopen, maar nee, zeker laat gestart of zo.
Uiteindelijk zitten ze aan een tafeltje naast ons aan het water. Wij genieten van onze koffie en rust, maar niet te lang want we zijn pas op de helft. Als we opstaan zitten André en Michel nog uitgebreid te pauzeren. Ik geef aan dat we naar de theetuin "De Pastorie" gaan om een soepje te scoren. Ik dacht te begrijpen dat zij dat ook gaan doen, maar ik zie ze pas weer bij de finish. 
Bij sommige wandelaars krijgen voeten ook een speciale behandeling tijdens een rust. Ik doe dat eigenlijk nooit. Ik heb ook nooit blaren of zo, dus misschien is het daarom dat ik er niet aan begin om schoenen en eventueel sokken uit te trekken. Alleen als het halve bos in mijn schoenen zit of ik mijn broekspijpen af wil ritsen gaan de schoenen even uit. Ieder doet zoals het hem of haar prettig overkomt.

De theetuin zit relatief dicht op de vorige rust. Het is maar een klein uurtje lopen en om half 12 lopen we de theetuin in. Bij de vorige rust hebben we ook een sanitaire stop gehouden, dus gelukkig hoeft hier niemand van het toilet gebruik te maken want daar is wel een lange rij. Een paar jaar geleden hebben we ook zo lang op onze soep moeten wachten, maar dat ging nu best vlug en het opeten moest ook vlug gebeuren want warm ????? nou blazen was niet nodig. Wel had ik de meest riante stoel die een 60-jarige dame zich maar kan wensen.


Voor ik de theetuin uitga zie ik ineens nog een kip en die wil wel even poseren. Nog een laatste kiekje van de gezelligheid hier en we stappen weer verder.




Na de theetuin gaan we achter elkaar door naar de finish. Bij de grote rust die net na de theetuin is kijk ik nog even of ik André en Michel zie maar nee, het is er wel erg druk. Lange rijen bij de dixies. Wij gaan verder en lopen door tot de volgende grote rust langs de A2. Daar is het erg rustig bij de dixies en daarom stoppen we even voor een diegene die gebruik wil maken van het sanitair.
Ik maak even een paar kiekjes en dan gaan we weer verder. Het is ondertussen fantastisch mooi weer geworden!! Vorig jaar liepen we hier en ontvingen we een aantal druppels regen. Nu strak blauw!!


We komen voor de 2de keer over de grote rustplaats "De Kievit" en dan gaat het richting de veilinghallen. Onderweg kom ik nog schitterende plaatjes tegen en die laat ik graag even aan jullie zien.


Het laatste stuk van de route is altijd de minst prettige hier omdat je dan de wandelaars van de kortere afstanden ook invoegen. Leuk dat de jonge gezinnetjes met elkaar en de kinderwagen 5 km lopen, maar het tempo is er dan uit en daar vergis je je elk jaar weer in, tenminste ik wel. Dan wil je nog even gas geven en je laatste reserves opmaken, maar die reserves maak je op met het inhouden. 


Alles bij elkaar heb ik genoten en kijk ik terug op een prachtige wandeldag, erg mooi weer, gezellige wandelmaatjes, heerlijke aardbeien en een goede organisatie. 
Als we binnen zijn, halen wij onze herinnering op en inmiddels heb ik Cees gesproken! Die kanjer is alleen naar het afzwemmen van kleinzoon Koen geweest en hij staat gewoon te wachten bij het station Geldermalsen met de auto. Hij komt mij gewoon ophalen en ik bied Silvia aan dat zij mee kan rijden tot Utrecht Lunetten. Daar staat haar auto.
Helaas dit keer geen drankje als we binnen zijn, maar Cees staat al even te wachten en anders komt er zomaar een half uurtje bij.
De volgende tocht sluiten we weer af met een gezellige nazit.
Wij maakten met z'n vijven wel deel uit van de 32.860 deelnemers!