Totaal aantal pageviews

zondag 25 juni 2017

2daagse Amersfoort 23/24 juni 2017





Met mijn pijnlijke pootje op een stoel begin ik dan aan mijn wandelbelevenissen van deze 2daagse.
Al redelijk vroeg heb ik me ingeschreven voor deze 2daagse, het wordt een soort van gewoonte om deze 2daagse voor Nijmegen te lopen als test. Normaal gesproken is het na deze 2daagse rusten en gezond eten om zo in een goede conditie af te kunnen reizen naar Nijmegen. Traditiegetrouw slaap ik deze 2daagse in een leuk hotel in Amersfoort.
Alles is geboekt en geregeld en na wat extra geregel dit jaar hoe ik er kom en weer thuiskom, begin ik er echt zin in te krijgen!!!
De weersvoorspelling wordt in de gaten gehouden en de dag van afreizen breekt aan. Ik heb er erg veel zin in want inmiddels is het duidelijk dat er veel wandelmaatjes aan de start zullen staan.




Bij  de voordeur bij het hotel zie ik struikelstenen die ik ook steeds zag tijdens het lopen van het Westerborkpad. Tijdens het Westerborkpad ben ik deze straat niet in geweest maar er wel vlak langs gekomen.
Nadat ik mij heb geïnstalleerd op mijn hotelkamer lees ik nog wat in het infoboekje. De kleding ligt klaar, de schoenen staan klaar, tasje is klaargemaakt en mijn nieuwe Cobber ligt in het water om geactiveerd te worden.
Ik besluit vroeg te gaan slapen omdat de wekker om 05.30 uur afloopt en ik afgesproken heb om 06.00 uur te komen ontbijten.

Dag 1 - 23 juni 2017

Na mijn ontbijt krijg ik een heerlijk lunchpakket mee voor vandaag. Ik doe het allemaal in mijn tasje en zoek dan mijn fiets op om naar de startlocatie te gaan.
Er was afgesproken om op tijd te zijn voor de startkaart ophalen, zodat er om 07.00 uur gestart kan worden. Als ik aankom en mijn fiets heb geparkeerd zie ik Ron al in de rij staan. Ik zeg hem gedag en we kletsen een beetje, hoewel Ron niet helemaal achteraan staat, blijf ik toch bij hem staan en op die manier hebben we tegelijk onze startkaart. Inmiddels zijn André en Michel ook gearriveerd maar gisteren heb ik al van André gehoord dat hij tempo wil lopen en dat hou ik niet bij. Dus sluit ik me maar niet bij ze aan. Ik ga met Ron kijken wie er nog meer zijn en we ontdekken o.a. Ineke en Annika en Sylvia en Silvia.
Ik ga nog even een sanitaire stop maken en dan is het 07.00 uur geweest en gaat er gestart worden.
Al snel ontstaan er groepjes vanuit de grote groep. André en Michel zijn er als hazewindhonden vandoor gegaan. Die zien we nog een keer bij de rust "v.v. Vliegdorp" en bij Peijnenburg.

We komen langs bekende punten, vooral herinneringen aan het Westerborkpad. We lopen kamp Amersfoort in en daar maak ik een foto van de uitkijktoren. Als we verder lopen en het bos ingaan zien we onder het hek een muis oversteken. De muis staat niet op de foto maar het hek wel. Wel grappig om de muis te zien rennen.


Dan ontdek ik nog een boom met vreemde vergroeiingen, dat vraagt om een Kodak moment en daar is de eerste rust al.  We gaan van de koffie genieten en we nemen er een soort van betonblok bij. De cupcakes hadden slagroom waar we niet zoveel zin in hadden dus besloten we een soort van stuk brownie te nemen, maar dat het een betonblok zou zijn waar we een groot deel van de dag op konden teren dat hadden we niet verwacht.


Na de rust besluit ik met Ron en Silvia verder te lopen. Het blijkt dat we hetzelfde tempo hebben en dat loopt prettig. We gaan het defensieterrein op. Eigenlijk is het elk jaar hetzelfde en daarom worden de foto's ook wat minder in aantal.


Het tempo zit er aardig in en ruim voor 11.00 uur zijn we bij de volgende rust "v.v. 't Vliegdorp". Daar zien we André nog en ik vraag hem waar hij om 11.00 uur is (het vertrouwde 11-uurtje lonkt) maar hij gaat alweer terwijl wij net aankomen.



De een geniet van de soep en broodje kroket en de ander van de koffie met een meegebracht broodje. Ook de groep "Ineke" komt bij de rust aan. Na de sanitaire plichtplegingen gaan we weer verder. Op naar de volgende rust, Peijnenburg op ... er staat 27 kilometer maar dat gaat anders worden!!!! Want is Peijnenburg nu verplaatst of kloppen de kilometers niet of gaat de gps afwijken??? Alom verwarring dat gaat het praatje van de dag worden!!!!
Je zou je schoenen in de lantaarnpaal hangen als je weet wat je gaat overkomen. Gelukkig houdt de zwaan zich lekker koest, daar op het dak. Die komt er niet af.


We gaan verder en lopen de vliegbasis Soesterberg op. Heerlijk al dat asfalt vandaag. Morgen zal dat anders zijn. Mijn enkel houdt het nog aardig vandaag. Op een wandeltocht 2 weken geleden ben ik door mijn enkel gegaan en ook al heb ik een weekend rust gehouden en ben ik begonnen met het rekken van mijn spieren, ik weet dat het een pittige test zal zijn vandaag en morgen. Daarom heb ik er ook voor gekozen het tempo niet te hoog te leggen. Maar de 5,7 die we nu steeds op de klok hebben staan gaat mij goed af.



Op de vliegbasis zien we nog een bruidspaar wat foto's maakt. Leuke locatie! Ook wordt mijn startkaart hier doorboort omdat ik een foto wil hebben op het moment dat er geknipt wordt. Nog steeds niets aan de hand, de route is vertrouwd en we constateren geen afwijkingen.


Tja en dan moet het simpel zijn volgens de uitgedeelde routebeschrijving. Maar een stuk lopen dat het was!!! Je begint je af te vragen: "is de route anders uitgepijld dan op de beschrijving staat? Zijn de kilometers niet aangepast op de beschrijving of is Peijnenburg verplaatst?" Wat het ook was een leuk gespreksonderwerp. Maar als we bij Peijnenburg aankomen wacht daar nog een verrassing! Ineke is er al en de rest van de groep niet! Wat gebeurd hier? Heeft Ineke vleugels gekregen? Ik wil het niet weten. Andre en Michel vertrekken weer en wij strijken neer voor onze soep en boterhammen en wat er nog meer uit onze tas komt. Ron voelt zich niet optimaal en moet eerst ruimte maken in zijn maag voor er weer iets bij kan. Is het soms die betonblok die verkeerd gevallen is? We nemen er de tijd voor zodat iedereen weer een beetje bij kan komen van de extra 3 km.


Dan gaan we op weg voor het laatste stuk. We besluiten dat we bij de Kabouterhut bekijken of we willen stoppen of door willen gaan. Het is nu nog 13 km tot de finish.
De route is nu vrij bekend en we lopen via het bos naar de dierentuin in Amersfoort. Als we bij de Kabouterhut aankomen, geeft Ron aan nog een rust nodig te hebben, dus we genieten van een heerlijk frisdrankje en de bidons worden met fris water gevuld. Tijd voor de laatste 6 km's.


Ik zeg het wel een aantal keer en het lijkt ook werkelijk zo te zijn, het venijn zit in de staart. Denken we dat we wel weten hoe we naar de finish moeten lopen, nou echt niet we moeten nog een ommetje maken achter de locatie langs en dan eindelijk we zijn er!
We hebben er 43,6 km opzitten in een bewogen tijd van 7.50 uur en een gemiddelde van 5,6.
Pffffff het was mijn dagje wel. We drinken nog wat en dan appt Cees dat hij gearriveerd is in het hotel.
Ik stap op en zeg iedereen gedag. Morgen zien we elkaar weer. Zelfde tijd, zelfde zender!

Dag 2 - 24 juni 2017

Voor vandaag ziet het weerbericht er iets anders uit. Ik besluit om toch maar een goede poncho aan mijn heuptas te knopen, hopelijk voor het geval dat.....maar het zou anders blijken te zijn.

Als ik bij de start aankom blijkt Ron gemeld te hebben dat hij vandaag niet loopt, het was gisteren toch een behoorlijke aanslag op zijn conditie geweest. Na een nacht slapen ben ik weer aardig fit. Spieren zijn herstelt en alleen voor mijn enkel zal het vandaag een zware dag gaan worden. Het is vandaag veel klim- en zandwerk. Ik wacht op Silvia en ook André en Michel zijn er. We starten met z'n vieren en ik luister eerst eens naar de verhalen van André, wat hij allemaal heeft meegemaakt de laatste week, hij geeft aan dat hij daar 40 km voor nodig heeft. Dus ik luister. Dan komen we op een pad dat we meer achter elkaar moeten lopen en Silvia geeft aan even een boom te zoeken. Ik beloof te wachten. André en Michel lopen door. Die zien we die dag ook niet meer, dus het verhaal van de hele week heeft geen 40 km geduurd maar hooguit anderhalve km.
Ook nu merken we dat de route iets verlegd is. Niet veel maar wel wat meer zandpad. Dan komen we bij de eerste rust "Bergzicht". Ik moet hier een sanitaire stop maken en zoals altijd is de rij lang. Silvia haalt vast de koffie met en daar is ook de groep "Ineke".


Na deze heerlijke onderbreking is het toch echt gedaan met het droge weer. Het wordt "poncho-tijd".
En als je denkt "levensmoe" te zijn en onder het bord door te lopen, het lukt je niet. Alle wandelaars met elkaar houden je tegen.


Dan maar richting de Pyramide van Austerlitz en het Henschotermeer. Normaal maak ik hier nog foto's maar de douche stond zo hard aan dat ik het fototoestel lekker in mijn tas liet zitten. Bij het Henschotermeer werd alleen het sanitair getest en we besloten verder te gaan naar de Valleiruiters. Inmiddels had ik ook contact gehad met Marijke en Cees. Marijke had Cees opgehaald bij het hotel en zij kwamen naar een paar rusten toe met de auto. Voor mij heel leuk en ik heb het ook nodig gehad, want het was best pittig vandaag. Door de verstuiking van 2 weken geleden en de vele zandpaden had mijn enkel en mijn peesplaat het moeilijk en dat ging behoorlijk opspelen. Bij het Henschotermeer bezorgde ik Silvia ook nog eens de schrik van haar leven door bijna te struikelen over een boomwortel. Dat ging betekenen nog beter op te letten vandaag. Wel kletsen maar elkaar niet te veel aankijken en op de ondergrond letten werd het devies.
En ja hoor daar verschijnt de rust! De Valleiruiters!


Het lijkt hier droog te worden. De stoelen staan wel in de bak binnen maar voorzichtig aan ruimen we de poncho op! We genieten van het gezelschap van Cees en Marijke en ondertussen eten we onze soep en boterhammen. Ik zie hier Rolf zitten en vraag of hij niet net van plan was om op te stappen. Nee dat was hij niet maar ik mocht wel op zijn nieuwste knie zitten. Zijn buurman bood zijn stoel aan en die accepteerde ik graag. Ook Bertus kwam binnen met zijn fototoestel en we gingen vast en zeker op de foto. Dan wordt het tijd om verder te gaan.


Als we buiten komen hebben we het koud en de spetters vallen ook alweer naar beneden dus wordt het weer tijd voor het bloemetjesgordijn. Ergens deze dag kreeg ik een opmerking over mijn poncho en ik vertelde die meneer dat ik het gordijn niet thuis op mocht hangen en dat ik het daarom maar had vermaakt tot poncho. De reden: "nu kan ik er nog veel meer mensen mee plagen!!!!" Wat allemaal natuurlijk maar een grapje is, maar dan moet je maar geen opmerking maken over een poncho met bloemetjes.

Voor we langs het kanaal gaan lopen besluit ik eerst nog een sanitaire stop te houden bij een niet officiële rust bij een boerderij. Dan gaan we de "visstraat" over en langs het kanaal lopen. Een vrij saai stuk. Maar op dit stuk van de route komen we steeds Bertus tegen. En omdat Bertus van veel dingen een foto maakt en ik vast een keer op een foto van hem staat besluit ik een sprintje te trekken op het asfalt en Bertus te fotograferen.


We lopen door tot "De Mof". Daar hebben we met Cees en Marijke afgesproken. Als wij daar aankomen. komen Cees en Marijke er ook net aan.
We krijgen een heerlijke kop koffie van Cees en we eten onze boterhammen op. Marijke vouwt mijn poncho weer op want nu blijft het echt droog. Echt niet hoor!!!!
Als we weggaan gaat de poncho weer aan.


Nu gaat het richting het richting het YMCA kamp en terug naar de finish. Nog 8 hele kilometers. Mijn voet van de weerbarstige enkel begint behoorlijk op te spelen en ik ben blij dat ik naar de verhalen van Silvia kan luisteren. Achteraf blijkt dat Silvia er net zo door heen zat en blij was dat ze mocht praten en praten. Zoiets als de lamme helpt de blinde.

Bij het YMCA kamp probeer ik nog een keer de poncho op te ruimen, maar als hij in het hoesje zit mag hij er weer uit voor de laatste regenachtige km.

Dan ontmoeten we nog een wandelaar die niet weet wat ZA bij de pijl betekent. Ik reageer een beetje kribbig en vraag of het misschien "Zaanse Schans" kan zijn.
we lopen ondertussen weer met de poncho in onze hand, maar voor we er echt zijn hebben we hem weer aan.
Ik zie Cees en Marijke al staan en dan ineens zijn ze weg!!!! Er gaat een lampje branden, oké ze vroegen of ik nog boodschappen nodig had? Zij gingen nog shoppen!! En ja hoor allebei een bos bloemen. 1 voor Silvia en 1 voor mij!!! Wat lief van ze, wat fijn dat ze er vandaag waren!!! Ik had het nodig met die blessure waar ik niet voor uit wilde komen, maar waar ik nu mee omhoog op een stoel zit.

We zijn binnen!!!!


We gaan onze welverdiende medaille en stempel in het wandelboekje ophalen. Dit jaar hebben we hem zeker verdiend!!!! Keurig alles gelopen wat bij de 2x40 hoort.
En als superdesuper kado een mooie bos bloemen van Cees en Marijke!!! De lieverds!!!!


We drinken nog even iets, maar het is niet zo gezellig met die regen, dus besluiten we op te stappen. We hebben een gezellige 2daagse achter de rug en elkaar gesteund door dik en dun.
Als ik in de auto aan het appen ben met Michel, blijken Michel en André nog op ons te hebben gewacht. Ze waren waarschijnlijk net weg toen wij binnen kwamen of we hebben elkaar gemist op het terrein.
Jammer maar ook zij gefeliciteerd met het behalen van de prestatie. We zwaaien nog even naar de groep "Ineke" en ik stap lekker achterin en de schoenen gaan uit.





















zondag 11 juni 2017

Kippenloop 10 juni 2017



Vandaag ga ik de Kippenloop in Katwijk lopen. Met Anja heb ik mij ingeschreven voor de 42 km. André heeft ook voor de 42 km ingeschreven en we spreken af op de carpoolplaats Harmelen. Vandaag rij ik. Geen probleem want over de N11 zijn we er zo. Met Ineke afgesproken dat we uiterlijk 6.45 uur van start gaan. Daarom hebben we afgesproken om 5.45 uur op de carpoolplaats te vertrekken. Dat lukt prima. En als om 06.30 uur het startschot gelost wordt zijn wij net aanwezig. We drinken nog even een bekertje koffie en dan gaan ook wij van start. Rob is er ook en die loopt met ons op.


Tja en dan krijg ik steeds weer de opmerking, de kippenloop? die hoort toch in Barneveld te zijn en niet in Katwijk aan Zee? Daar zit een verhaal aan vast en dat wil ik toch nog wel een keer met jullie delen.

"Op 17 oktober 2004 overleed Gijs van den Oever op veel te jonge leeftijd aan kanker. Ter nagedachtenis aan Gijs wilden twee kameraden een wandeltocht organiseren, een sponsorwandeltocht waarvan de totale opbrengst naar KWF Kankerbestrijding zou gaan. Gijs van den Oever had in Katwijk de bijnaam "Gijs de Kip". Het idee voor de Kippenloop was geboren. Inmiddels is de Kippenloop uitgegroeid tot een groot wandelevenement dat duizenden deelnemers uit heel het land en zelfs omringende landen trekt. Ongeveer 200 vrijwilligers zetten zich in voor de Kippenloop.

Op zaterdag 21 mei 2005 vond voor de eerste maal de Kippenloop plaats. Ruim 1.700 wandelaars namen deel en liepen € 24.000 bijeen voor KWF Kankerbestrijding. Inmiddels is de Kippenloop uitgegroeid tot een groot en gezellig wandelfestijn. "

Het weer ziet er voor vandaag er goed uit. Maar omdat we eerst langs de kustlijn naar Wassenaar gaan lopen hebben de meeste toch nog een windjackje aan. we starten met een rondje door het duinengebied van Katwijk en gaan dan via de boulevard het strand op.


We zeggen tegen elkaar nog dat dit een echte "verwen" tocht is en dat blijkt al snel. Bij de eerste stempelpost bij de KRB krijgen we een krentebol en een bekertje koffie! Heerlijk!
We gaan het strand op richting Wassenaarse Slag.



Het is altijd weer genieten het lopen langs de waterlijn. We hebben de wind tegen maar er staat niet zo heel veel wind, dus lopen we te genieten. Vorig jaar waren er hele grote kwallen. Nu zien we er eigenlijk geen één. André heeft zijn drone bij zich en probeert deze uit langs het strand. Tenminste dat wilde hij doen. Alleen had hij al gezien dat langs de kustlijn een vliegverbod is. Toch proberen, alleen de drone vliegt rechtstreeks naar de duinen en is niet bestuurbaar. Net voor de duinen landt hij en kan André hem pakken. Gelukkig!
En dan zitten de eerste 9,2 km erop en worden we bij de stempelpost verwent met een banaan en een flesje water. Dit eet en drink ik gelijk op, dan hoef je er ook niet mee te lopen. Ook eet ik mijn ontbijtkoek nog op. Zo nog even een sanitair moment en we kunnen weer verder.


Er was al informatie langs gekomen over de Bastaardsatijnrups en die zien we dan ook regelmatig lopen op de duinpaden. We gaan bij Wassenaarseslag een rondje duinen maken met een uitkijkpost. En ergens hier denk ik dat het was, dat ik mij verstapte en zwikte over een boomwortel. In ieder geval was het tussen stempelpost 9,2 km en stempelpost 21,5 km.


We komen verschillende waterposten tegen met gelegenheid om te zitten en ook verschillende bankjes. Ik herinner me dan weer de tocht in Voorthuizen waar ik met Michel steeds gekkigheid maakte over de bankjes. Ook het tempo wat toen wel leek vast te staan op 5,7 km. Staat het nu weer vast? Ook André's horloge geeft 5,7 km aan.


En dan arriveren wij bij de stempelpost Panbos. En dat betekent: kippenpoten!!! En omdat het 11 uur is schenkt André gelijk het 11-uurtje en gaat het verhaal de ronde over het ontstaan van het 11-uurtje.
We nemen hier de tijd voor een pauze, maar niet te lang want we zijn pas op de helft en we willen niet al te laat binnen zijn.


Waar de 25 km-lopers nu richting de finish gaan, gaan wij onze extra lus maken. Dat betekent dat we richting Oestgeest gaan. De stempelpost Tender is op 27,8 km. We gaan daar niet zitten, we nemen een flesje drinken in ontvangst en een plakje worst en gaan weer verder. Wel maken we een paar foto's van de stoomtrein die daar rijdt.



Dan gaan we richting de volgende rust, De Roos. Ik begin meer last te krijgen van mijn enkel en het is nu even tanden bijten. Opgeven is geen optie. Ik herken verschillende punten op de route maar op dit stuk heb ik niet veel zin om mijn fototoestel te pakken.
Dan komen we bij De Roos! Even mijn voet omhoog, ik zie er al een behoorlijk ei op komen.
Ook hier worden we verrast door een flesje drinken en een zakje chips.


Als ik hier op sta merk ik dat zitten en omhoog leggen van mijn voet nu ook niet echt werkt. Ik heb echt last om weer in het ritme te komen. En dan nog een stuk door de bebouwde kom. Dat maakt het lastig want het is goed opletten waar ik mijn voet neer zet. André vraagt al of we ingekakt zijn en ik geef aan dat de bebouwde kom niet echt mijn favoriet is. André loopt op eigen tempo verder en ik loop met Anja op. Na verloop van tijd herpak ik mijzelf weer en komen we weer aardig in de pas. Bij de scouting drinken we nog een bekertje water en dan lopen we door naar de Draaihek post.



Hier is soep maar wij besluiten om door te lopen. Nog 2 km en we zijn binnen, We kijken bij de soeppost nog even of we André zien, maar die zien we niet dus lopen we verder. We gaan al snel de boulevard op en dan staan daar doedelzakspelers. Leuk een kodakmoment. Inmiddels heeft André zich weer bij ons aangesloten.


Ik blijf de finish rommelig en minder leuk dan elders bij tochten. Het is er zo druk dat er geen stoeltje te bemachtigen is. We zoeken in de stad een ander terras en laten de kibbeling maar zitten. Daar is niet bij te komen. Misschien dat de organisatie daar nog eens over na kan denken. Ik krijg een sticker in mijn handen gedrukt voor het wandelboekje. Stempels hebben ze hier niet. Een beetje jammer, maar we hebben er mooi 42 km opzitten.


Na even heerlijk te hebben gezeten en een drankje te hebben gedronken gaan we op zoek naar de pendelbus richting parkeerplaats. Daar zoeken we de auto op. Zeggen Ineke nog gedag en spreken de volgende tocht af. De navigatie wil me via Mijdrecht naar huis sturen maar ik wil graag over de N11 dus André kijkt even mee en we gaan via de N11 naar Harmelen. Daar staat Arie alweer op Anja te wachten en André zijn auto staat er ook nog. We zeggen elkaar gedag en om 18.00 uur ben ik weer thuis. Met een flink ei op mijn enkel. Dat wordt voorlopig rust houden. Het was een heerlijke dag. Ik had hem niet willen missen.











vrijdag 9 juni 2017

2e A. v.d. Hoef Wandeltocht 4 juni 2017






Ik had mij voor deze tocht al een poos geleden afgemeld omdat ik met Pinksteren altijd op vakantie ben. Maar helaas was de vakantie erg snel om dit jaar omdat Cees met Hemelvaartsdag opgenomen is in het ziekenhuis. Mijn hoofd zat zo vol met alles wat er gebeurd is de afgelopen week dat ik, na overleg, besloot om te vragen of er nog een plekje was. En dat was er.
Mijn wandelschoenen vertoonde ernstige slijtage plekken en omdat het loopcentrum geen optie meer werd, besloot ik de zaterdag ervoor naar Bodegraven te gaan voor een paar nieuwe lage wandelschoenen.
En ik ben geslaagd, een paar Hanwag "Arrow Lady GTX" aangeschaft. De verkoper adviseerde mij om er niet direct een tocht van 40 km op te gaan lopen. Maar de tijd dringt dus wilde ik het eigenlijk wel gaan proberen. Advies: neem je oude schoenen mee in je tas voor het geval. André bood aan de oude schoenen van mij mee te nemen in zijn rugzak. Fijn!! Want in mijn heuptas passen ze niet.


En zo gebeurde het dat ik om kwart voor 7 vertrok richting Scherpenzeel. Mijn kleding voor het ziekenhuisbezoek van 's avonds ging mee. Ik had er reuze veel zin in, ook omdat er ook een aantal wandelmaatjes mee liepen die ik al weer een poosje niet had gesproken. Leuk ik hoopte dat Pascal er zou zijn en Ineke zou van de partij zijn en Michel! Een feestje gewoon vandaag!! Het belooft ook mooi weer te worden en ik zet direct in de auto mijn zonnebril op. Die heb ik wel nodig. Ik controleer de brandstof en zie dat er vandaag nog getankt moet worden. Maar eerst naar Scherpenzeel.
Als ik van de snelweg afdraai rij ik al snel achter een andere auto aan en ja hoor die gaat ook richting André, het blijkt Sjaak uit Ridderkerk te zijn.
Om iets over half 8 parkeer ik de auto en ga ik met al mijn spulletjes naar binnen. Daar wordt ik hartelijk ontvangen en een kopje koffie aangeboden. Even later komt Ineke ook binnen en Pascal arriveert.
Om iets over achten zijn we er allemaal en gaan we starten. Het eerste stuk lopen we nog in de grote groep door Scherpenzeel heen. We komen langs het kasteel. Dat herken ik van andere tochten die hier langs kwamen.


Ik heb Pascal echt heel lang niet meer gesproken dus we hebben heel wat te kletsen. Pascal vertelt dat hij nog maar heel weinig gelopen heeft en dat hij benieuwd is of zijn knie het vandaag wel uitgaat houden.
Ik maak een compliment over het papagaaien verblijf wat hij samen met Stan heeft gebouwd. Pascal heeft heel veel te vertellen over zijn toekomstplannen en hoe die er uit gaan zien.
Toch probeer ik af en toe nog een plaatje te schieten, want we komen toch wel op een zeer bekend parcours. Hier heb ik vaker gelopen. Ik herinner me nog een tocht waar er pijlen ontbraken !! Jij ook André??


Zodra er bankjes in het zicht kwamen werd de toegang geblokkeerd. Sommige mensen trainen op rusten en dat werd behoorlijk ingedamd op deze manier.
Op het eerste stuk werd de toon al gezet en het belooft een gezellige tocht te worden. Voor we het weten komen we bij de eerste rust aan. De rabarbertaart!!!! Het water loopt me al door de mond.
Tijd om de loungebank op te zoeken. Helaas heeft Ineke last van haar voet en zij loopt niet op nieuwe schoenen!! Nou ja ik voel wel wat maar besluit door te zetten. Ineke wordt verzorgd door Sjaak die goed voorbereid op pad is gegaan.


Voor elven zijn we al weer op stap en het gaat weer over "niet echte André paadjes". Wel erg leuk hoor ik geniet er in ieder geval van. De schapen op de Liniedijk zoeken vast een plekje onder de bomen voor als het warm gaat worden. De zwanen met hun jongen genieten nog even van de rust van de zondagmorgen en dan komen we Esther en haar dochter tegen. En ja hoor Halt!! het is 11 uur!!!


Het verhaal over het 11-uurtje wordt verteld. Alleen het is anders dan de andere keren, maar dat geeft niets de moraal van het verhaal is dat we genieten van een borreltje drinken met elkaar. Daarna loopt het eens zo vlot en dat hebben we nodig op die enen lange, lange weg waar geen eind aan lijkt te komen, weet je het nog die Laagerfseweg. We komen bij de wagenrust aan op 19,3 km. Goed verzorgd!!


We genieten bij de wagenrust van een kopje heerlijke koffie en dan gaan we er weer vandoor. Aandacht genoeg van fietsers die langs komen. Maar we gaan richting Overberg. Op dit stuk maar ik om de een of andere reden geen foto's. Hoe het komt? Ik weet het niet. Want als ik de routebeschrijving na lees, moet het een mooi gebied zijn waar we doorheen gelopen hebben. Ik was denk ik gewoon te druk met het kletsen.
We komen op de rust aan bij het bosrestaurant Overberg en dan hebben we er 26,5 km opzitten en ik loop nog steeds op mijn nieuwe wandelschoenen. Het is een pittige tocht die mij niet gemakkelijk afgaat. Dat kan ook komen door de afgelopen week die veel energie en uithoudingsvermogen heeft gevraagd.


Vanaf rust "Overberg" stapt er een jonge deelneemster mee! Jasmijn wordt toegevoegd aan de groep. Jasmijn wordt door haar moeder gebracht en loopt gezellig met pa Michel mee het laatste stuk. Knap hoor om de laatste 13 km mee te lopen.

We worden ingehaald door fietsers. Drie van de vier merken dat ze verkeerd gaan, maar nummer 4 fietst voorop en heeft niets door. Wij roepen nog mee maar het helpt niet, zeker zijn gehoorapparaatjes niet in. De andere 3 gaan in een behoorlijk ........ tempo er achteraan. Met dat tempo lukt inhalen nooit denken wij. Hoe het afgelopen is? Geen idee. Wij gaan richting zendmast en dat is nog een dingetje.
Maar bij de zendmast worden we opgewacht met heerlijk fruit en een flesje koud water. Dat lusten we wel en het verdwijnt als sneeuw voor de zon.  Heerlijk!!!! Goed verzorgd!!!!

Na even gezeten te hebben gaan we weer verder. Het laatste stuk en dat wordt spannend want vorig jaar werden op dit stuk pijlen gemist en een stukje verkeerd gelopen. Om dit te voorkomen zijn er dit jaar dubbele pijlen opgehangen door André en Michel!!!

André staat al te wachten bij de beruchte boom om ook nog eens als wegwijzer te fungeren. Het kan niet meer mis gaan nu. Dan valt mijn oog op een aantal bijenkasten en het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ik moet even kijken of de bijen goed vliegen en maak er even een foto van.


De laatste kilometers gaan onder onze voeten door. Nog steeds mijn nieuwe wandelschoenen wel te verstaan. Er wordt nog een leuk brugmomentje gemaakt en dan komt de finish in zicht.


Iedereen neemt de verdiende medaille in ontvangst. Een leuk aandenken wat zeker in mijn prijzenkast gaat prijken. Na wat te hebben gedronken en mij opgefrist te hebben, kleed ik mij om en ga ik richting Nieuwegein. Op ziekenbezoek met een leeg gemaakt hoofd. Zo kan ik er weer tegen!!

Iedereen bedankt voor de super dag. Dit had ik even nodig.








zondag 21 mei 2017

Wandelfestijn Voorthuizen 20-5-2017



Vandaag ga ik naar Voorthuizen. Vorig jaar ben ik daar voor het eerst geweest en ik vind het een bijzondere tocht en mijn ervaring van vorig jaar was, heel erg goed verzorgd!! Ik heb met Michel afgesproken om vandaag onze eerste 40 km. te gaan lopen. Michel heeft van de winter een blessure gehad en ik heb wel tochten van bijna 40 km gelopen maar een echte 40 is toch weer anders.

Elk jaar zijn er goede doelen waar de opbrengst heen gaat. Dit jaar is dat:
De Klup   "De Klup" is een stichting voor vrijetijdsbesteding voor mensen met een verstandelijke beperking.
Wij bieden een thuis aan kinderen die om verschillende redenen niet bij eigen ouders kunnen opgroeien. Dit op een professionele wijze in een kleinschalige woonomgeving.

De start is in de kerk waar ik normaal met het HollandKoor repeteer. Ik weet dat het koor vandaag uit moet wijken naar een andere locatie.

Het is nog vroeg als de wekker gaat, 05.30 uur. Even in mijn ogen wrijven en dan toch opstaan. Ik wil graag op tijd weg en ik heb afgesproken om er wat eerder te zijn, dan kunnen we nog even een bakkie drinken en op tijd aan de tocht beginnen.
André en Ineke zijn vandaag in Cuijk gestart. Maar met z'n tweeën zien we helemaal zitten.

Ik verbaas me altijd weer over de rust op de weg 's morgens vroeg in het weekend. Bij Harmelen loopt er een haas in de berm die even niet weet waar hij heen moet. Er ligt een band mist over de polder, mooi om te zien.
Een zonnebril heb ik al nodig en af en toe de zonneklep in de auto er extra bij met de opkomende zon. Het rijdt snel aan en als ik de auto geparkeerd heb, zie ik Michel al lopen. Hij is ook net aangekomen.

We gaan ons aanmelden en drinken een bakkie koffie en dan stappen we op om aan onze 40 km. te beginnen.


We steken de weg over en komen direct op een smal onverhard pad. Een echt paadje voor mensen die daar niet van houden. We gaan eerst richting de "Barneveldse berg".  We worden duidelijk gewaarschuwd voor gevaarlijke punten in de route.


Het tempo wat we lopen kunnen we beiden makkelijk aan en we kletsen wat af. Voor Michel is het een vrij bekende omgeving. Mij zegt het minder, maar dan komen we bij een "André fietspad". Jammer dat hij er voor het speciaal voor hem uitgezochte pad nu niet is. Maar ik heb er even een Kodak moment van gemaakt.


Dan komen we bij het Vink terrein aan. Hier gaan we dus straks de berg op. Vanuit de verte zag je al mensen boven op de berg. Als je niet naar boven wilde kon je de route vervolgen. Wij wilden onze kuitspieren wel even trainen en gingen naar boven.
Maar voor het zover was zag ik nog wat leuke plaatjes.


Eenmaal boven op de vuilnisbelt kregen we uitleg welke kant we op keken. Ook kregen we allemaal een sleutelhanger met een "Vink helm". Leuk aandenken. In de verte zag ik Apeldoorn liggen. Leuk!!


Na rondgekeken te hebben gingen we via een smal graspaadje naar beneden. Dit was duidelijk geen bestaand pad en het was even goed opletten waar je liep. Dan gaan we verder langs de spoorlijn en langs rioolputten die vreselijk stonken.
We gingen weer verder en kwamen langs een vijver die prachtige plaatjes opleverde.


Al snel komen wij bij de eerste rust aan. Hier gingen we eerst een sanitaire stop houden. En daar stond een rijtje. Er was ook maar 1 toilet. De dames voor ons hadden ingesteld "1 minuut per persoon" later kom ik er nog op terug. Dit werd ons eerste lachspieren training. We haalden een bekertje heerlijke koffie en namen er vast een eerste boterham bij. Er werden stoelen opgezocht in het zonnetje en jasjes konden gelijk opgeborgen worden. We kunnen in t-shirt en korte pijpen verder.
Voor de EHBO-ers was het ook een drukke dag zo te zien.


Na een korte pauze gaan we weer verder. We praten nog even na over de 1 minuut dames en dan zien we een bankje wat ons sterk aan Ineke doet denken. We zien op de tocht ook wel erg veel "Ineke's bankjes".


Dan komen we bij een stuk van 2x links, 2x rechts, 1x links en 1x rechts. Vrij recht en strak. Echt een pad voor mensen die daar gek op zijn. Vrij vlak en door de polder. Gelukkig aan het eind veranderd het parcours weer en krijgen we er weer schik in. We komen langs de molen en zijn dan in Kootwijkerbroek. Daar staat een hond verschrikkelijk te blaffen als ik een foto wil maken. Je zou denken dat hij je komt aanvallen. En groot dat hij is..............


Dan zie ik een grappig filé probleem in de tuin. Deze kleuter heeft het al aardig door. Dan komen we een prachtig boerderijtje tegen en wat zien we? Een heerlijk bankje in het zonnetje. Dat doet ons aan Cuijk denken. Tijd voor een Kodak moment.



Ondertussen heeft Michel eens geïnformeerd hoe het in Cuijk is met André en Ineke. Wij zijn op de helft en dat blijkt in Cuijk ook het geval. Alleen zitten wij op de 21 km. en in Cuijk zitten ze op de 40 km. Zij vertrokken om 05.00 uur en wij om 07.30 uur. We wisselen even wat foto's uit en wensen elkaar succes. Dan steken we de weg over en een prachtige rustlocatie dient zich aan. Tijd voor de soep en een sanitaire stop met de 1 minuut dames!!


Dan lees ik een berichtje van het thuisfront dat ze geplaagd worden door felle regenbuien en ja hoor ook hier komen de mensen binnen die regenkleding uitdoen. Nog even gewacht en we gaan weer op stap . Ik informeer eens bij Michel hoe het met het tempo gaat en dat staat keurig op 5,7. We gaan de extra lus maken en zullen straks nog een keer bij deze rust komen. We steken de weg over en komen via de Harskamperweg in het bos terecht.



Heerlijk even geen asfalt maar lekker onverhard. In dit bos zijn ook duidelijk wilde zwijnen aanwezig.
Dan komt er het moment dat ik Michel er nog net af kan weerhouden om een duik te nemen om af te koelen. We komen bij een vennetje met een brug/steiger.




We halen wandelaars in en het gesprek komt op de wilde zwijnen,  meneer loopt al met zijn fototoestel in de aanslag. Ik ontneem hem enigszins de illusie dat hij wilde zwijnen gaat fotograferen want die beesten zie je alleen in het schemerdonker. Nog wat gekletst en wij gaan verder.



Waar zitten we dan weer achter? Achter een houtje-touwtje stel. Ieder een oordop in en dan zo ver mogelijk uit elkaar lopen, dat vraagt om mislukken toch? Natuurlijk een oordop uit een oor getrokken, ja je moet dan wel bij elkaar in de buurt blijven, het draaitje is niet langer. Lachspieren trainen als je dit ziet.
En dan horen we een heel eind achter ons het wilde zwijnen duo, als je wilde zwijnen wil fotograferen moet je niet zo hard praten, lachspieren training! 
Michel checkt nog een keer de gemiddelde snelheid, uuuuhh 5,7 km. Ik vraag hem of hij die snelheid soms vastgezet heeft in zijn horloge. Hij ontkent dus een lekkere vlakke tocht die wij lopen en dan komt de rust alweer in het zicht. Op een stuk drukke weg loop ik even voorop en dan hoor ik achter mij vragen of ik de rust ruik. Hoezo? Ik wil dat gemiddelde omhoog hebben, maar dan maar even dimmen met de snelheid. We gaan rusten en daarna nog even de laatste 9 km.


Was bij de vorige rust de soep op en koud, nu was er soep volop, maar wij gingen aan de koffie. Na van de koffie en de laatste boterham te hebben genoten gaan we op stap voor de laatste 9 km. We krijgen nog een opmerking dat we lachend bij de rust aankomen. Waarom niet? Houtje-touwtje duo's en luidruchtige wilde zwijnen fotografen, wat wil je nog meer?

O, ja na deze rust zitten de 1 minuut dames en de cowboy van 's morgens weer achter ons. Het blijft lachen om niets.

We komen nog een verwijzing naar een prachtig pad tegen en dan lopen we alweer Voorthuizen in. Nog wat gekronkel door Voorthuizen en het Johannabos en daar is de finish, de 40 km zit erop in een recordtijd van 7 uur! Hoppa die is binnen! Nog even een foto onder de finishvlag en dan ons afmelden.


Bij het afmelden worden we verrast met een doosje eieren, een bon voor een heerlijke pannenkoek. De nodige stempels in het wandelboekje en een heuse medaille. Michel heeft nog even contact met Cuijk daar zitten ze aan de asperges. Na een drankje besluiten we op te stappen. Ik mag nog 3 kwartier gaan sturen in de auto voor ik thuis ben. De komende tochten ga ik Michel niet treffen, volgens de planning gaat het Amersfoort worden.
Michel bedankt voor de gezellige dag! Organisatie bedankt voor de super goed georganiseerde tocht en bij leven en welzijn tot 2 juni 2018! Ik zet hem vast in mijn agenda.