Totaal aantal pageviews

woensdag 18 oktober 2017

Wandelfit De Hoge Veluwe 17 oktober 2017




Vandaag heb ik met mijn zus Jannie afgesproken. Ik weet dat zij altijd op dinsdag met wandelfit gaat wandelen en omdat ik vakantie heb en het zulk mooi wandelweer is maak ik van de gelegenheid gebruik om nog een keer mee te gaan.
Het is vroeg dag voor mij want ik heb om 09.00 uur bij Jannie afgesproken. Ik weet niet hoeveel benzine er nog in de auto zit, dus ik zorg dat ik op tijd vertrek om eventueel nog te kunnen tanken. Je weet het tegenwoordig ook niet met files, maar als ik wat extra tijd heb moet dat ook geen probleem zijn. Maar alles zit mee en ik ben rond kwart voor 9 al bij Jannie.

We gaan gelijk door, dan kunnen we nog een bakkie koffie drinken als we op de Hoge Veluwe zijn.
De zon heeft een aparte kleur, de zon is oranje. Dit schijnt te maken te hebben met het Saharazand en met de bosbranden in Spanje en Portugal.

Er is een aardige groep wandelaars en de groep wordt in 2en opgesplitst, een doorlopersgroep en een groep die het wat rustiger aandoet. Wij kiezen door de groep die wat meer doorloopt.

Het is echt paddenstoelen tijd in het bos. Er wordt ons ook gelijk verteld welke paddenstoelen we zien.

Op de foto's hieronder zie je Honingzwammen.


En dan komen we een stukje verder de Goudhoed paddenstoel tegen. Hieronder een collage.


Op de Hoge Veluwe wordt ook de bosbouw in de gaten gehouden. Er zijn vrijwilligers die de jonge dennen verwijderen als deze dennen op plaatsen groeien waar ze niet welkom zijn.


We lopen weer verder en dan komen we over een gebied wat weer teruggebracht wordt tot zandvlakte.




Dan zien we weer een paddenstoel waar ik even de naam van ben vergeten, maar die voor mij bijzonder is omdat ik die niet eerder heb gezien.


Dan lopen wij langs het monument van Christiaan de Wet. Op internet heb ik wat informatie gezocht en via de volgende link is er meer over te lezen: http://vanderkrogt.net/standbeelden/object.php?record=GL15ab


De tocht gaat verder en we komen weer meer in het bos. Daar wordt door een deel van de groep nog wild gespot. Ik loop met een andere wandelaar wat achterin de groep en wij zijn helaas te laat.
Het is een heerlijke tocht vanmorgen en ik geniet met volle teugen.


En dan zit de tocht er na 2 uur alweer op. Ik heb er geen spijt van dat ik vanmorgen vroeg uit mijn bed ben gegaan om te wandelen. We nemen afscheid van de groep en gaan weer op weg naar huis.





maandag 16 oktober 2017

Rondje Kamerik, Harmelen, Woerden, Kamerik 16 oktober 2017



Het is herfstvakantie en uitzonderlijk mooi weer. Temperaturen van tussen de 20 en 24 graden in oktober. Ik heb besloten om mijn vakantie goed te besteden en daarom heb ik besloten om een wandeltochtje te gaan maken. Het Groene Hart lokt om me het huis uit.
Ik ga eerst richting Harmelen en onder het lopen neem ik het besluit om de route nog iets aan te passen. Zoals ik hem gisteren bedacht was het 17 km en er mag nog wel een paar kilometer bij.
Ik steek de Enschedeweg over en ga het Houtdijkerpad op. Daar zwemt een zwaan in het water en die wil wel even op de foto.


Dan ga ik aan de overkant van de Rijn lopen op het jaagpad richting Harmelen. Het is hier wel oppassen want het is een heel smal pad en het is hier toch behoorlijk glad van de mos. Het is hier prachtig, de bomen weerkaatsen in de Rijn.


Dan loop ik onder de spoorlijn door, ik loop even naar boven naar het monument wat geplaatst is voor de overledenen bij de grote treinramp op 8 januari 1962.In 1962 was het gebied waar de treinramp plaatsvond nog gemeente Kamerik.  Voor informatie over de ramp verwijs ik naar deze link: https://nl.wikipedia.org/wiki/Treinramp_bij_Harmelen


Dan loop ik door en dit stukje van de route was niet van te voren gepland, maar ik ben blij dat ik het wel in de route toevoegt vandaag. Via de Breudijk kom ik in het Vijverbos. 


De tocht gaat weer verder en ik kom in Harmelen, het wordt tijd voor een sanitaire stop en een kop koffie. Gelukkig is de horeca open in Harmelen. Er zijn vandaag vooral veel fietsers op pad vandaag. 
Na de kop koffie ga ik weer verder om via het natuurpad "De Kievit" weer richting Woerden te gaan.
Ook hier geniet ik weer van de natuur.


Ik ga nu richting de zandgaten in Woerden. Vandaag pak ik het pad tussen de plassen door en dan kom ik langs het gedeelte waar de honden mogen zwemmen. Door de temperatuur van vandaag lijkt het wel zomer, maar de sigaren langs het water geven aan dat het tocht echt herfst is.


Het wordt tijd om een boterham te gaan eten en ik zoek dan ook een bankje rond de zandgaten om even te gaan zitten en te eten. De eerste bankjes zijn bezet, maar een stukje verder op de route vind ik een picknicktafel en ga ik even rustig zitten en genieten van een picknick in oktober.


Volgens de gps heb ik er ruim 13 km opzitten, dus ik verwacht wel op de 20 km uit te komen. Als de boterhammen en het flesje water op zijn, besluit ik weer verder te gaan. Ik loop weer richting de Oude Rijn om daar nog een stukje Jaagpad te nemen. Hier is het Jaagpad breder en minder glad. Hier komt waarschijnlijk meer zon. 
Dan ga ik een brug over en kom ik op Geestdorp uit. Hier heb ik een leuk doorkijkje en zie ik de koeien nog in het weiland lopen. Als het weer omslaat zal dit snel afgelopen zijn. Ik weet nog dat vroeger bij ons thuis de koeien eind oktober toch op stal kwamen.


Na Geestdorp komt niet het spannende stuk van de route. De meeste mensen vinden dit een saai lang stuk en ja, ik kan er niet veel anders van maken om weer thuis te komen. Dat wordt toch echt het fietspad op richting Kamerik. Ik kom langs het watergemaal en besluit hier nog even een foto van te maken. Tja, nog even een boodschap aanhalen in de supermarkt en dan sta ik na 20 km net voor 15.00 uur weer thuis. Ik heb genoten van een mooie wandeldag.










zaterdag 14 oktober 2017

Amsterdam City Walk 14 oktober 2017




Vandaag staat de Amsterdam City Walk op de agenda. Deze wandeltocht gaat door met een aantal aanpassingen. De burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan, wordt vandaag begraven. De uitvaart is vanuit het concertgebouw. De wandeltocht zal op gepaste wijze doorgaan. Dit betekent dat wij vandaag niet over het museumplein gaan en ook de Herengracht wordt gemeden. Dit is met de gemeente Amsterdam in overleg vastgesteld. De opbrengst van deze wandeltocht is voor de restauratie van de Oude Kerk in Amsterdam. Er wordt in totaal een bedrag van € 12.222,00 opgehaald vandaag.
Cees brengt mij om 06.45 uur richting het station in Woerden. Daar zal ik Jacqueline zien, zij komt met de trein naar Woerden om in Woerden over te stappen in de trein naar Amsterdam, dus vanaf Woerden reizen wij al gezellig samen en we hebben gelijk van alles aan elkaar te vertellen. Op Duivendrecht is het even zoeken naar metro 50 maar met vereende krachten komen we toch op het perron en dan is het een kwestie van pijlen naar de startlocatie, het Olympisch stadion, volgen. 
In het Olympisch stadion staat Michel al te wachten en dan is het 08.00 uur tijd om te starten, maar voor we starten houden we eerst 1 minuut stilte als eerbetoon aan de burgemeester.


Michel heeft ingeschreven voor de 27 km en wij voor de 21 km, maar de start is gelijk en voorlopig gaan we met z'n  drieën op stap. Lang duurt het niet want we hebben net de gang en dan is daar de eerste splitsing is en Michel zal alleen verder moeten.


Dan zie ik ineens Pascal lopen, hij moet zich nog aanmelden en gaat ook de 21 km lopen. We zeggen elkaar gedag. Wat is het lang geleden dat we elkaar hebben gezien. We wensen elkaar een gezellige dag en goede tocht toe. Wij gaan richting het Amsterdamse Bos en al snel zien we de Bosbaan. Hier krijgen we al een flesje water, wat we graag aanpakken. Het is namelijk best warm als we eenmaal lopen en er is voor vandaag en de komende dagen ook echt mooi weer voorspeld. Ik hou mijn windjackje nog even aan, maar het water drink ik al snel op.


We lopen door het Amsterdamse Bos en komen langs de Campus Uilenstede. Voor wij de Amsteldijk opgaan besluiten we eerst een sanitaire stop te houden. De eerste 6 km zitten erop. Ik doe hier ook mijn windjack uit. Het kan verder in mijn t-shirt. 


En dan zitten we alweer op de 9 km., het gaat best snel vandaag. We besluiten dat we nog niet aan een rust toe zijn. We halen onze stempel en krijgen een chocolaatje aangeboden en dan gaan we weer verder.



Wij gaan verder langs de Amstel om weer richting het centrum van Amsterdam te gaan. Daar wordt het drukker want er komen meerdere afstanden bij elkaar. We gaan de grachten op. Maar dan gaan wij als enigste afstand toch weer een andere route op. Hoe we precies gelopen zijn kan ik op de route kaart niet helemaal zien. De route op de kaart gaat over de Herengracht en die mijden we vandaag. 
Maar we komen bij de stempelpost op de 14 km en daar eten we een heerlijke traktatie van de organisatie en onze eigen brood. 


De vlaggen hangen op alle gebouwen halfstok. Er is geen muziek langs de route en dat zorgt er voor dat de wandeltocht anders is. Na de rust gaan we richting het Vondelpark. De route laat het museumplein liggen. 


We lopen het Vondelpark in en daar is nog een stempelpost met "zure bommen". De stempel willen we wel, maar de "zure bommen" laten we voor wat ze zijn. Het is druk in het Vondelpark, de één is aan het sporten en de ander laat zijn hond uit. Ik herken nog een restaurant van de Lightwalk. 


Wij genieten van de mooie tocht, een City Walk die zoals de naam al aangeeft, Buiten de Gebaande Paden gaat. Wij vinden het heerlijk, voor ons hoeft de stad niet echt. Trottoir op en af. En om eerlijk te zeggen we voelen ons een beetje provinciaaltjes. Nog een paar straten en dan zien we het Olympisch stadion alweer opdoemen. Verbazend over de tijd die we er over gedaan hebben, nog geen 4 uur en daarvan nog 20 minuten gerust, terwijl we voor ons gevoel niet extreem hard hebben gelopen. 
Wij zijn binnen!!! Onze laatste stempel wordt gezet, de medaille wordt omgehangen en we krijgen als kadootje een stukje geitenkaas!



We laten ons kilometerboekje afstempelen en ik gaf nog een wandelshirt aan, want ik vind het zwarte shirt toch wel mooi. Dan drinken we nog een koffie/thee. Het is ook op het finish terrein rustig. Er zijn geen bekenden om nog even mee te kletsen en dus besluiten we om richting de metro te gaan. Als we een beetje geluk hebben zijn we voor 13.00 uur alweer op het station Duivendrecht. En dat lukt, om 13.00 uur staat het openbaar vervoer van de stad Amsterdam stil. De treinen doen hier niet aan mee en rijden gewoon. Om 13.29 uur sta ik weer in Woerden. 

De organisatie hebben we nog een compliment gemaakt over de leuke route. Wij hebben genoten van de route en het mooie weer!! 





zondag 8 oktober 2017

De Hoge Veluwe wandeltocht 7 oktober 2017



Vandaag staat er na lange tijd weer een wandeltocht op het programma. Ik ga vandaag met zus Jannie op stap. De wekker loopt vroeg af en ik heb afgesproken om Jannie om 08.00 uur bij haar thuis op te halen. Het heeft de afgelopen dagen aardig wat geregend en ook voor vandaag is er nattigheid voorspeld. De poncho zit in mijn rugzak. Het regent als ik opsta! Maar misschien wel het laatste buitje voor vandaag!!!!
Wij gaan bij Otterlo het park op. Als ik op het park De Hoge Veluwe rij richting bezoekerscentrum krijg ik al een kadootje!! Er steken vlak voor onze auto 4 hindes over. Jammer dat mijn fototoestel te ver weg ligt, te laat voor een foto maar een mooi begin van deze dag!

Als ik de auto geparkeerd heb, drinken we eerst koffie die Jannie meegebracht heeft. Dan gaan we ons aanmelden. We krijgen een stempelkaart mee en een route beschrijving. Ik maak nog even een sanitaire stop en Jannie zoekt nog even de wandelfit kraam op. 


Dan wordt het tijd om op stap te gaan. Vandaag gaan we grotendeels onverhard lopen, het asfaltniveau is laag. Al snel zie ik allerlei paddenstoelen staan. Ik ben nog niet het bos in geweest deze herfst en heb nog weinig gezien. Al snel stoppen we voor wat plaatjes.



De route is anders dan vorig jaar, we liepen toen de 10 km. Dat is echt leuk als je meerdere jaren een wandeltocht loopt en dat deze steeds anders is.
Bovenaan het zandpad wat we volgen hebben we ineens een mooi uitzicht over het Otterlose Zand.


Het is genieten van de mooie natuur en al lopend en kletsend arriveren we alweer bij het Jachthuis St. Hubertus. Voor meer informatie over de Jachthuis hier een verwijzing naar: Wikipedia: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jachthuis_Sint-Hubertus

Op de Berlagebrug stoppen we even voor foto's. Het is lastig om niet de tenten voor de hardloopwedstrijd voor de volgende dag er niet op te zetten, maar naar wat zoeken hebben we het gevonden.


Hier vinden we ook onze eerste en tweede stempelpost. De eerste stempelpost is buiten en daar krijgen we een flesje water. Even later komen we bij de theekoepel. Daar is weer een stempelpost en kunnen we koffie drinken. Wij besluiten om de eerste rust na 10 km. te plannen en nog even door te lopen. 

We lopen verder en komen langs een "vreemd" bosje met dunne gebogen eiken. Het is een groeisculptuur uit 1985, gemaakt door David Nash. Hier heeft de kunstenaar David Nash de groei van de eiken gemanipuleerd.
Een foto waar dat goed op te zien is heb ik van internet gehaald.


Dan komen we in het gebied "De Bunt".  Hier stonden aan het begin van de vorige eeuw nog elf kleine boerderijtjes.  We komen weer bij een info, stempel, en appelpost. Wat worden we verwend vandaag! 

De eerste 10 km zitten er alweer bijna op. Al snel zien we het Marchantplein opdoemen en we halen onze stempel en gaan in het parkrestaurant binnen voor een kop koffie en een sanitaire stop. We zoeken even contact met het thuisfront. Daar krijgen we van te horen dat het in Kamerik spettert. Hier valt het nog mee en na gerust te hebben gaan we aan de volgende 10 km beginnen.

Voor deze 10 km gaan we de andere kant op en komen al snel langs de Franse Berg. 
Het echtpaar Kröller-Müller was zo verbonden met het Park dat het niet vreemd is dat zij hier hun laatste rustplaats hebben gevonden. Helene stierf in 1939 en twee jaar later werd haar man Anton naast haar bijgezet op de zuidhelling van de Franse Berg. Het graf had geen betere plaats kunnen krijgen want de locatie straalt absolute rust uit.

De route gaat langs de plaats waar het grote museum gepland was door Helene. De keerwanden die geplaatst zijn, zijn enorm.


We komen weer bij een stempel, info en waterpost aan. Het is vandaag best een afwisselend gebied. Dan wandel je door een 100 jarig oud grove dennenbos en dan wandel je op het Reemsterzand. Hier kunnen we moeflons zien. Vandaag alleen niet. Maar het gebied is er niet minder om.
En dan ineens ontdek je een heideplant die nog in bloei staat, terwijl alles eromheen uitgebloeid is.


Als we verder lopen ontdekt Jannie ineens een welnessplas voor de wilde zwijnen. Een prachtige plaats, alleen is er op dit moment niemand aanwezig.


De route gaat verder dan lopen we langs het Jeneverbessenbos. Daar is het tijd voor een oude of jonge jenever. We krijgen daar weer info over de jeneverbessen. 
Je merkt echt dat je hier in een heel ander gebied loopt dan de eerste 10 km. want de paddenstoelen zijn hier veel minder. 
Het is echt een dag van genieten van een heel mooi stuk natuur. Dan komen we in de buurt van het museum. Maar eerst is er weer een stempel/appelpost. 



De route gaat langs het museum, wij gaan wel even kijken bij de President Steynbank. De link voor uitleg van de bank vermeld ik hier even:
http://standbeelden.vanderkrogt.net/object.php?record=GL15ag

Dan zitten de 20 km er toch echt bijna op. We komen nog een beeld van een everzwijn van Piet Slegers. Het verhaal hierover is ons even niet bekend. Dat komt een volgende keer.


We zijn weer op het Marchantplein en kunnen onze medaille en herinnering ophalen. Omdat wij al een beschermerskaart hebben, krijgen wij een bon om nog een keer een wandeling te maken met een natuurgids. Dat gaan we zeker doen!! Als we eenmaal binnen zijn begint het toch serieus nat weer te worden.

Het was een geslaagde dag en we hebben de organisatie bedankt voor de mooie route vandaag.






vrijdag 22 september 2017

71ste airborne wandeltocht 2 september 2017


Vandaag staat de 71ste airborne wandeltocht in de agenda. Ik heb mij al via internet ingeschreven en met André en Michel afgesproken om te gaan lopen. Vandaag hoef ik niet heel erg vroeg op omdat de starttijd bepaald is op 09.30 uur voor de 25 km. Omdat ik de overstaptijd van 4 minuten in Utrecht wat krap vind en er ook een trein eerder vanaf Woerden naar Utrecht gaat besluit ik die te nemen. Cees brengt mij naar het station in Woerden en als we onderweg zijn genieten we al van de grondmist die over de weilanden ligt.

Als ik in Utrecht op het perron sta te wachten op de trein richting Oosterbeek, zie ik hoe langer hoe meer wandelschoenen arriveren. Het is ook een groot ééndaags wandelevenement in Oosterbeek en het trekt altijd veel wandelaars. Later lees ik dat er 31.732 deelnemers waren. Het is ook een bijzondere wandeltocht die de start is van de herdenkingen in september in en rond Arnhem.

Even een stukje informatie van Wikipedia gehaald:
"De Airborne Wandeltocht is een herdenkingstocht in het kader van de Slag om Arnhem (september 1944) en vindt iedere eerste zaterdag van september plaats in Oosterbeek. Het is een van de grootste internationale wandelevenementen. De wandeltocht wordt georganiseerd door de Politie Sport Vereniging Renkum.
De Airborne Wandeltocht is een eerbetoon aan de ruim 1.700 Britse en Poolse militairen die in de Slag om Arnhem het leven lieten en begraven liggen op de Airborne Begraafplaats te Oosterbeek. De opbrengst van de Airborne Wandeltocht wordt aangewend om minder draagkrachtige oud-strijders en nabestaanden in staat te stellen over te komen om de jaarlijkse Airborne herdenkingen in en rond Arnhem bij te wonen.
In het jaar 1947 organiseerde de Politie Sport Vereniging ‘Renkum’ voor het eerst de “Airbornemars”, om diegenen te eren die in de septemberdagen van 1944, onder meer in de omgeving van Oosterbeek, hebben gestreden voor de bevrijding van Nederland. Aan de eerste “Airbornemars” namen zo’n 2.000 wandelaars deel en werd daarmee vanaf het begin al een succes. Later werd aan deze mars, met toestemming van Major-General R.E. Urquhart, CB, DSO, commandant van de 1e Airborne Divisie, de naam “Airborne Wandeltocht” gegeven en mocht het Pegasus-embleem door de organisatie worden gebruikt.
Vanaf het begin is de netto-opbrengst van de Airborne Wandeltocht bestemd geweest voor de soldaten, die invalide zijn geworden door de oorlogshandelingen tijdens de Slag om Arnhem, alsmede voor de nabestaanden van de gevallenen, die financieel niet in staat zijn om de Airborne herdenkingen in september in Arnhem en omgeving bij te wonen. Vanaf 2011 komen ook andere doelen in aanmerking voor een bijdrage, mits deze passen in het gedachtegoed van de Airborne Wandeltocht en voldoen aan de daartoe door de organisatie opgestelde beleidslijnen.
De Airborne Wandeltocht kent vier afstanden, te weten de 10, 15, 25 en 40 kilometer (40 km voor individuele wandelaars).
In 2016 werd de Airborne Wandeltocht voor de 70e maal gehouden en lopen een recordaantal van 36.191 wandelaars mee, afkomstig uit meer dan twintig landen.[1]"


In Oosterbeek staan André en Michel al te wachten, zij waren als eerste uit de trein vermoed ik. Met z'n drieën gaan we richting de start. We staan nog wat rond te kijken en te kletsen en bij wat kraampjes te kijken en dan ineens ontdek ik dat het al 09.30 uur is geweest, dus dat er gestart kan worden. Om je een indruk te geven hoe druk het aan de start is een paar foto's.


Het starten gaat vrij snel, ook al wordt er niet gescand, maar gewoon een aantekening op je startkaart gegeven. Na de start gaat het even steil naar beneden en gelukkig is het droog weer dus niet glad en glibberig want dan is het oppassen geblazen. 
Vanmiddag komen we via hetzelfde pad terug het finish terrein op, maar nu beginnen we eerst aan de 25 km. Het is best druk het eerste stuk omdat op de 40 km na, alle afstanden tegelijk starten en er dus ook gezinnen met kinder/wandelwagens meelopen. Even oppassen dus!


We lopen door het centrum van Oosterbeek en als we het centrum uitlopen komen we al vrij snel bij de Airborne War Cemetery.

Ook hiervoor ben ik even naar Wikipedia gegaan voor achtergrond informatie. Want dat dit meer is dan een wandeltocht van 25 km is wel duidelijk.

"De Airborne War Cemetery is een militaire begraafplaats, gelegen aan de Van Limburg Stirumweg in de Nederlandse plaats Oosterbeek. Officieel heet deze begraafplaats Arnhem Oosterbeek War Cemetery.[1], volgens de beheerder, de Commonwealth War Graves Commission (CWGC). Eigenaar is de Staat der Nederlanden[2].
Op dit ereveld liggen 1754 militairen van de landmacht, luchtmacht en zeemacht begraven die in de periode september 1944 tot april 1945 sneuvelden (plus enkele burgers van de CWGC). De meeste van deze mensen zijn omgekomen in de omgeving van Arnhem, tijdens de Slag om Arnhem, een onderdeel van Operatie Market Garden in september 1944. Van de graven zijn er 1678 van Britse, 8 van Nederlandse en 73 van Poolse militairen. Drie graven zijn van medewerkers van de Commonwealth War Graves Commission. Drie militairen die hier liggen dragen de hoogste Britse militaire onderscheiding, het Victoria Cross."




"Op het ereveld staat een uit Portland-natuursteen vervaardigd centraal kruis, 'Cross of Sacrifice', zoals gebruikelijk op Britse erevelden, waarop een bronzen zwaard is bevestigd. Dit kruis is bedoeld om alle Gemenebest-militairen te gedenken die gesneuveld zijn in Nederland maar nog steeds vermist worden. Vlak achter de poort van het ereveld staat een gedenksteen. De tekst op de steen luidt: Their name liveth for evermore. Aan beide zijden van de poort staat een kleine kapel. In deze kapellen hangt een marmeren plakkaat met de afbeelding van een adelaar en de tekst 1939 - 1945. In beide kapellen is ook een boek aanwezig met alle namen, rangen en graflocaties van de gesneuvelden. Een kleine 50 meter naast het ereveld staat het Air Dispatchers monument."



Een bezoek aan de begraafplaats is indrukwekkend en het laat nog weer eens zien hoe onze vrijheid zwaar bevochten is en veel jonge levens heeft gekost.
De tocht gaat verder en dan komen we weer langs het station Oosterbeek. Maar nu gaan richting Wolfheze. 
Af en toe stoppen we even voor een sanitaire stop, maar na overleg besluiten we 1 keer te stoppen voor een lunchpauze. Verder is het eigenlijk niet nodig om te stoppen.
In Wolfheze lopen we over het terrein van een zorginstelling. Het valt op dat het terrein er onverzorgd uitziet. Er staan wel nieuwe gebouwen maar er zijn veel oude gebouwen. 
En dan is het 11.00 uur! Zeker vandaag past het 11-uurtje in de wandeltocht en daarom houden we stil. 


Bij "De Boschhoeve" gaan we even zitten om van onze lunch te genieten. Hier is het altijd druk maar als wij aankomen, komen er net een paar stoelen vrij en daar maken we gebruik van.
De één geniet van de soep en de ander van een kop koffie.


Na de lunch gaan we weer verder en lopen we Heelsum binnen. Daar staat een monument wat vandaag wel heel vaak op de foto zal worden gezet en ik doe er ook nog even aan mee.


Dan kom ik langs een hek wat wel een heel toepasselijke tekst heeft voor vandaag en natuurlijk vraagt dit een kodakmoment. Nog even en dan zijn we onder het viaduct voor een stempel op onze startkaart en natuurlijk moet dit moment ook even vastgelegd worden. 


De tocht gaat verder en we lopen Doorwerth binnen. Als we wat verder lopen zien we een waarschuwing aan de bomen hangen. 


Dan gaat de route verder richting het Dunoplateau. Ook hier heb ik even naar gezocht op Wikipedia en het onderstaande gevonden. Er is veel meer info over te vinden maar ik geef hier even in het kort wat aan. Wil je meer weten dan even zoeken op internet.

"Duno of Duunoog is een buitenplaats in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is vanaf 1800 ontstaan als landschapspark met een prieeltje, theekoepel, rosarium en kassen, belvedère en rotspartijen. Het ligt ten zuiden van Doorwerth op een stuwwalrand aan de Rijn. Bij de Duno ligt de ringwalburg de Hunnenschans[noot 1]die sinds 1965 de status archeologisch rijksmonument heeft.

Tijdens de operatie Market Garden in 1944 werden de villa en het jagershuis, vermoedelijk door artillerievuur, verwoest en de omgeving zwaar beschadigd. Er ging veel oud geboomte verloren. Na de beëindiging van de gevechten werd de Veluwezoom definitief frontgebied. Op de Duno werd een loopgravenstelsel aangelegd dat westelijk richting Wageningen liep en oostelijk richting Arnhem.[7]
Het landhuis werd niet herbouwd, maar de oorspronkelijke plaats van het huis is in het parkachtige gebied nog goed zichtbaar. Er zijn nog restanten van het toegangshek en de theekoepel en van de azalealaan. Het landgoed wordt nog steeds beheerd door het Geldersch Landschap en is open voor publiek.[8]".


Na een kort rustmoment gaan we verder door het Heveadorp richting Oosterbeek. Hevea doet mij denken aan de regenlaarzen die wij vroeger hadden en als ik even ga zoeken op internet blijkt het inderdaad een dorp te zijn wat rond een rubberfabriek stond. De fabriek is gesloten maar het dorp bestaat nog steeds. 

Dan komen we Oosterbeek weer binnen en daar zijn nog steeds oud-strijders die bij de defilé aanwezig zijn. Hoe jong zijn deze mannen geweest als je nu nog aanwezig bent bij de 71ste airborne wandeltocht? 


Dan lopen we het finish terrein op. We drinken daar nog wat en kletsen nog wat. Er worden nog wat inkopen gedaan en de felbegeerde herinnering en stempel in het wandelboekje worden opgehaald. 
Dan besluiten wij richting station te vertrekken en daar is het vandaag behoorlijk wat drukker als normaal. 


Om 18.04 uur ben ik weer in Woerden en haalt Cees mij weer op. Het was een lange, maar super gezellige dag met gezellige wandelmaatjes!!! Dank je wel voor de gezelligheid van vandaag. 
En omdat er nog niets aan mijn tas hangt nog maar een gezellige sleutelhanger aangeschaft.