Totaal aantal pageviews

zondag 12 februari 2017

Noorderparktocht 11 februari 2017


Vandaag staat de Noorderparktocht van WS78 gepland. Ik heb er al een paar dagen naar uitgekeken om daar heen te gaan. Ik hoop weer veel wandelmaatjes te zien en te spreken. Het lijkt al zo lang geleden. Vandaag heb ik met André afgesproken.
Ik heb gisterenavond alles klaargezet en ook al is het maar een half uurtje rijden, ik ben van plan op tijd te vertrekken. Gisterenavond heeft het al wat gesneeuwd en er wordt voor vandaag nog meer sneeuw verwacht. Ik mag de auto van Cees meenemen vandaag en hij maakt zelfs de auto even sneeuwvrij en stelt de navigatie in. Fijn is dat, dank je wel. 
Met de gladheid valt het erg mee, eigenlijk helemaal niet glad en aangekomen in Bilthoven staan de vrijwilligers al de parkeerplaats te wijzen. Ik parkeer de auto en ga mijn wandelschoenen aan trekken. Als ik zover ben en richting de startlocatie loop zie ik André lopen. We begroeten elkaar en gaan richting start/inschrijfmoment. Het is al druk binnen de 40 kilometer is ook nog niet gestart het is ook nog geen kwart voor negen. Tijd genoeg dus, om 9.00 uur mogen we weg.
Als ik voor vertrek terug kom van een sanitaire stop staat André met Rob te praten. Ik sluit aan want van de week heb ik nog met Rob contact gehad over het Westerborkpad. Bij de toiletten heb ik nog even met Sandra staan praten. Dan is er het startsein om te vertrekken en we gaan op pad. Bij de deur zie ik Nellie nog en we zeggen elkaar gedag.



Als we buiten komen is het serieus gaan sneeuwen en we zullen de komende tijd in de sneeuw blijven lopen. Al snel veranderen we in sneeuwpoppetjes. Maar ik vind het niet erg. Leuk zelfs, want in de vorige sneeuwperiode liet mijn agenda een wandeltocht niet toe. Nu val ik met mijn neus in de boter. Bij het verlaten van het terrein van SCHC (Stichtse Cricket en Hockey Club) krijgen we de routebeschrijving uit gedeeld. Mijn ervaring is dat je die praktisch niet nodig hebt. Later op de route zijn we toch blij er 1 te hebben.
Al snel lopen we de voor WS78 bekende paden op. Het verharde pad laten we achter ons. Wij lopen duidelijk tussen veel wandelaars die vandaag voor de 40 kilometer hebben gekozen, maar al snel verspreiden de lopers zich over de route.

André probeert om de sneeuw die nog steeds valt op de foto te krijgen maar dat valt niet mee. Dan zien we een leuk optrekje. Dat probeer ik op de foto te zetten, maar het dak ligt met sneeuw en de muren zijn wit, dus mijn conclusie is (hardop) dat zal lastig zoeken worden op de foto thuis. We dollen nog even door en dan heeft André de oplossing: joh, je zet er de tekst bij "zoek de vogel". En ja hoor op de 2de foto staat werkelijk een vogel, dus de opdracht zoek de vogel!


We lopen weer verder en genieten van de omgeving. Het zijn prachtige vergezichten en veel mooie kodakmomenten. Het is wel steeds oppassen waar je loopt want met de sneeuw is het wel onverwachts glad. We hebben elkaar lang niet gesproken dus er valt heel wat te kletsen. Al pratend verdwijnen de kilometers onder onze voeten. Ook al is het glad en goed opletten we hebben er nog een aardig tempo in. Toch worden we nog ingehaald en jawel hoor iemand die ik ken, maar steeds zijn naam vergeet. Geen punt ik zeg hem gedag en geef hem de naam "meneer uit Zegveld" en ja hoor hij reageert en komt naast me lopen. Dan geef ik het maar toe: ik vergeet steeds je naam. Mees stelt zich nog een keer voor en ik vertel hem wie ik ben. En ja hoor dan zijn we in gesprek. De familie van mij die Mees goed kent bind. Na een poosje gaat Mees weer verder want hij heeft gewoon een sneller tempo en ik help André met het vasthouden van zijn bolletjes zodat hij de kaas open kan maken en zijn bolletjes kan beleggen en op kan eten. De boodschappen waren een beetje laat gedaan.


Dan gaan we het Noorderpark in richting de rustpost. Er beginnen namelijk rommelende geluiden uit mijn binnenste te komen. Na het ontbijt vanmorgen heb ik eigenlijk niet meer gegeten en wel heel wat energie geleverd. We gaan richting de molen Geesina. Daar wordt op ons gewacht met heerlijke soep en eventueel koffie. Wij gaan voor de soep en ik eet hierbij een paar boterhammen. We nemen ook van de gelegenheid gebruik om het 11-uurtje te drinken. Het is wel een kwartiertje later maar het smaakt niet minder.


Na de rust gaan we verder, we hebben er nu 12 km opzitten en gaan voor de laatste 8 km. en dan hebben we de fruitpost nog te goed. Ik vind het altijd prima geregeld die tochten van WS78. We lopen Groenekan door en al snel is hier ook weer een echt WS78 paadje gevonden. Na een poosje lopen denk ik dat André me nu toch echt in de maling neemt! Hij beweert dat er een sneeuwschuiver achter ons aan komt. Ik wil al reageren van maak dat de kat wijs, als hij doorheeft dat het een beetje vreemd overkomt. Hij overtuigt mij en als ik achterom kijk heeft hij toch werkelijk gelijk. We lachten erom en natuurlijk de sneeuwschuiver gaat op de foto! De achterkant ook en dan blijkt het de zoutstrooier te zijn. Die schuiver heeft hij vandaag niet nodig.


Het is nu een stuk rustiger op de route. De meeste wandelaars die we voor en bij de ruststop zagen gingen voor de 40 km. De 20 km. lopers zijn in de minderheid. Nu moeten we duidelijk zelf op de pijlen letten en soms zien we nog een wandelaar voor ons. En dan bereiken we alweer de fruitpost. Ik weet dat Hillie hier staat omdat Chiel dit op fb had gezet. Ik bedank de dame die daar staat voor de heerlijke appel en noem haar bij haar naam. Ze kijkt wat vreemd op en zegt dat ze echt Hillie is. Ik leg even uit hoe ik het weet wie ze is en dan krijgen we nog een heerlijk snoepje voor onderweg mee. Super hoor!!


Na de fruitpost hebben we dan toch werkelijk de routebeschrijving nodig. We hebben dan toch echt een aanwijzing gemist! We moeten even een stukje terug om het goede pad weer te hebben. De wandelaars voor ons proberen we nog te waarschuwen maar ze horen ons niet. Jammer!
We komen weer door een prachtig stukje natuur en hier maak ik de laatste foto's voor vandaag.


Door de witte wereld lopen we terug naar de kantine van SCHC en daar laten we ons wandelboekje afstempelen en melden wij ons af. We gaan nog even zitten en genieten van de warme chocolademelk. Dan wordt het tijd om op te stappen. We nemen nog even de volgende datums door van wandeltochten die er gepland zijn.
Het was een heerlijke tocht en grandioos dat het een echte wintertocht was.








dinsdag 24 januari 2017

Egmond wandel marathon 21/22 januari 2017


Dit weekend staat in het teken van de Egmond Wandel Marathon. Vorig jaar toen er foto's en verslagen langs kwamen van deze wandeldagen had ik al zin om hier ook aan deel te nemen. Na lang aarzelen en nadenken werd er besloten in te schrijven. Eerst was het plan om ook te overnachten daar in de buurt, maar door omstandigheden is dit weer geannuleerd. De reis naar Egmond aan Zee is met openbaar vervoer best een dingetje. Cees bood aan mij 2 dagen achter elkaar weg te brengen en dan kom ik met het OV terug en haalt Cees mij weer op bij het station. Best fijn geregeld zo. En wat ben ik blij en trots dat ik weggebracht wordt. Echt heel fijn.
Na wat switchen heb ik ook een leuke groep gevonden waar ik bij aan mag sluiten. Het is fijn om met bekenden af te spreken en te wandelen.
Vol goede moed vertrek ik de eerste dag van huis. Ik ben voorbereid op winterweer.
De dag begint vroeg, om kwart voor 6 loopt de wekker af. De auto wordt door Cees gekrabt en ik stel de navigatie vast in. Om even over half 7 rijden we weg. Ik wil vroeg zijn de eerste morgen omdat er tijdens het bestellen wat mis gegaan is. Ik had namelijk een shirt en pendelbuskaart besteld maar helaas door een storing werd dat niet geleverd. Het shirt wil ik 's morgens eerst kopen omdat mijn ervaring is dat zoiets later uitverkocht is. De reis gaat heel voorspoedig en ruim voor achten ben ik in de sporthal. Deze is al goed gevuld.
Vrij snel daarna klinkt het startschot voor de eerste dag en de eerste wandelaars gaan op pad. Als ik sta te wachten op het groepje van Thea, komt Jacqueline ook binnen. We zeggen elkaar gedag en wensen elkaar een goede wandeltocht toe.
Ook zie ik Yolanda nog binnen komen en ook haar zeg ik gedag.
Mijn oog valt op een leuke wegwijzer en natuurlijk daar is het Kodakmoment.


Dan komt het groepje van Thea binnen en zeggen we elkaar gedag. Er is gisteren al besproken wie er ongeveer dezelfde snelheid hebben en Elmy stelt voor om samen op pad te gaan. Maar eerst wordt er nog iemand gevraagd om een foto te maken onder het startdoek.


Vol goede moed beginnen we aan de zuidroute, de 21,1 km. Met de groep is er afgesproken dat de eerste gezamenlijke rust op de 8,5 km is bij de strandtent van Zoomers. Daar gaan we met elkaar koffiedrinken. Maar eerst gaan we het strand op voor de eerste kilometers. Na 3,5 km komen we de eerste stempelpost tegen en worden we getrakteerd op een heerlijke gezonde reep van Davitamon en een bekertje koffie of thee. Ik ga voor de koffie, mmmmmm!!! Die had ik vanmorgen alleen thuis nog maar op.


De route gaat weer verder. Gisteren waren er 2 bultruggen gesignaleerd voor de kust bij Egmond aan Zee, maar nu lag er een zeehondje op het strand. Dit was zeker de moeite waard om een foto te maken. Het zeehondje was niet gewend aan zoveel aandacht en is op eigen gelegenheid weer zee ingegaan. Wel erg leuk om net op het moment dat hij op het strand was langs te komen en foto's te kunnen maken.


We gingen weer verder en genoten van de zee en de opkomende zon. De zon gaf een mooie glinstering op de golven. Maar om dat op de foto te laten zien valt zeker niet mee.


Het was genieten op het eerste stuk van de route en voor ons gevoel waren we al heel snel bij Zoomers. Voor we naar binnen gingen voor een heerlijke kop koffie lieten we eerst onze kaart af stempelen en namen we de tijd om een selfie te maken. En toen was er koffie!!


Na de koffie gingen we het strand verlaten en de duinen in. De zon was er ondertussen al heerlijk bij gekomen. Het was toch wel een kadootje dit mooie wandelweer. En het ontbrak ons werkelijk nergens aan. Voor we de duinen ingingen werden we getrakteerd op een manderijn.


Elmy en ik hadden elkaar al lang niet gesproken, wij kwamen niet uit gepraat. Echt gezellig om de klik te ervaren en om samen dingen te delen en met elkaar mee te leven. Al pratend kwamen we bij de camping in Bakkum aan. Daar was weer een stempelpost met .... ja de volgende traktatie een krentenbol!


Na de camping kregen wij de Schotse hooglanders in het vizier. Ook zij moesten op de foto. Dus een Kodakmoment. De foto's van dit moment zijn niet zo duidelijk maar later kom ik ze nog een keer tegen en dan zijn de foto's mooier. Maar de foto's van dit moment plak ik er toch even bij.


De route gaat weer verder door de duinen en dan zien we ook nog de paarden die hier lopen. Het is een prachtige dag en we genieten van de mooie natuur waar we in verblijven vandaag. Vandaag vallen de klimmetjes best mee. Morgen weten we zal de tocht meer klimmomenten gaan hebben. We genieten van het mooie weer en de prachtige tocht.


En dan hebben we nog maar 9 km te gaan. Dan zijn we alweer bij de finish. Maar eerst krijgen we nog de snertpost en daar worden we  weer warm onthaald. Omdat we beiden niet zo erg van snert houden besluiten we om door te lopen. Nog een uurtje lopen of zo en dan zijn we weer in de sporthal.



Al pratend lopen we Egmond binnen. Het lijkt wel een beetje op Katwijk maar toch anders. We gaan even van de route af om wat foto's van de vuurtoren te maken. Daar zien we nog een beeldje staan en dat zetten we gelijk even op de foto met de uitleg.

Dan klimmen we toch echt naar boven en later lopen we nog even om de vuurtoren heen om hem aan de voorkant te fotograferen. Als we verder lopen richting de sporthal zien we allemaal mensen met grote verrekijkers. Langs de kust (niet met het blote oog te zien) zijn bultruggen gesignaleerd. Gisteren al en vandaag zien ze ze weer. We turen even mee, maar zonder verrekijker zie ik zee en zee en windmolens maar geen bultruggen.


We lopen door naar de sporthal en gaan ons afmelden. Ik krijg een startkaart voor de volgende dag en we gaan de groep opzoeken. Ik blijf nog een poosje hangen, even een bakkie doen en wat eten. Dan spreek ik met Sylvia af om morgen te gaan lopen. Het wordt tijd om de pendelbus op te gaan zoeken naar het station. Ik heb nog een paar uur OV voor de boeg. Ik neem afscheid en we hopen snel weer eens een tochtje te kunnen maken. Wie weet bij een WS78 tocht of een RS80.

Om 14.30 uur vertrek ik met de pendelbus en om 16.19 uur ben ik in Breukelen en haalt Cees mij weer op. Dag 1 zit erop.



Dag 2 de Noordroute.

Vandaag ga ik wat later van huis. Lekker een half uurtje later op. Tegen 7.00 uur vertrekken we weer naar Egmond. Cees brengt mij weer weg. Ik ben weer mooi op tijd. Het is vandaag een stuk kouder dan gisteren en af en toe rijden we in de mist. Het is weer windstil en later op de dag beloofd het weer mooi weer te worden. Als ik uitstap maak ik nog even een praatje met de verkeersregelaar. Dan ga ik naar de sporthal. Vandaag is het startschot al gegeven. Ik ga weer op de afgesproken plek wachten. En dan komen Ineke en Hans de sporthal binnen . Zij gaan ook aan hun tweede dag beginnen, alleen gaan zij nu de zuidroute lopen. We maken even een praatje.




Al snel komt de groep binnen en na even het fotoboek van Sylvia gekeken te hebben van een wandelreis naar Bali gaan we van start. De zon zit nog achter de duinen en komt steeds hoger. Dan zie ik de zon tegen een duin aan schijnen. De duin kleurt rood. Wat een mooi gezicht. Maar of ik het duidelijk genoeg op de foto heb om te laten zien?


Dan komt de eerste stempelpost alweer in het zicht. We krijgen weer een heerlijke reep en een kop koffie. Fijn om nu al koffie te krijgen, ik had het in de sporthal bewust al niet genomen. We drinken de koffie op en gaan weer verder.
Dan zien we ineens een gezelschap staan. De mensen zijn zich aan het omkleden na een late nieuwjaarsduik. We maken er een dolletje over. Het strand loopt heerlijk want het is zelfs bevroren. Ook plassen die er liggen zijn bevroren.



We naderen de laatste stempelpost voor we het strand verlaten. We hebben er al weer 8 km opzitten en dan is het tijd voor een speculaasje.




Nu gaat het menens worden. We gaan echt klimmen. Sylvia weet dat er een mooie uitkijkplek komt als we een stuk geklommen hebben. Daar gaan we even opstaan voor wat foto's. Sylvia heeft al zo vaak deze marathon gelopen dat zij gestopt is met foto's maken. Maar voor mij stoppen we even.



De koffiepauze is vandaag wat verder weg dan gisteren. Pas op de 13 km. is er een hotel/restaurant waar we hebben afgesproken. Ook vandaag komen we weer de Schotse Hooglanders tegen. Ze staan nog op bevroren grasland. Het gras is helemaal wit van de rijp. Maar het lijkt ze niets te schelen.


Bij de stempelpost op de 13 km. is het nog erg rustig. Wij geven aan dat er nog mensen zat achter ons aan komen. Het koffieadres is in zicht. Omdat het zondag is trakteer ik mijzelf op koffie met appeltaart. En de net gekregen manderijn eet ik op als we weer gaan lopen.



Na de koffie is het even zoeken naar de route maar al snel hebben we hem weer te pakken en lopen we de duinen weer in. Ik kijk nog even over het strand maar daar lopen nog heel wat wandelaars. Die zijn er nog niet, zeg.



We lopen weer in de duinen en zelfs daar zijn er mensen die kijken of het ijs al sterk genoeg is. Gisteren hebben er al heel wat mensen genoten van het ijs. Er werd al geschaatst bij ons in het dorp.
Het is ook vandaag weer een dag van genieten. Een kadootje zeg.


We komen bij de snertpost aan. Dat is de laatste post alweer. Het zit er alweer bijna op. Hier is het ook nog erg rustig vertelt Sylvia. Zij heeft vergelijkingsmateriaal van andere jaren. We halen onze stempel en ook nu laten we de snert zitten. Na onze krentenbol opgepeuzeld te hebben gaan we verder.


Sylvia bereidt mij voor, er komt nog 1 klim aan en dan als je boven bent zie je de sporthal al maar dan moet je nog een smal paadje af naar beneden. Eigenlijk zijn we bovenop die duin al op de 21,1 km. dus is de route van vandaag langer. Dat had ik gisteren in de pendelbus ook al gehoord.
Maar we  zijn er nog niet helemaal. Eerst komen we weer de Schotse Hooglanders tegen. En dan ja hoor boven op de duin zie je daar beneden de sporthal.


En dan gaan we de finish vlag onderdoor. We halen onze laatste stempel op en krijgen de medaille uitgereikt. Het is nog vroeg, 13.15 uur. We zijn de eerste van de groep. We drinken iets warms en eten onze boterhammen. Nog even genieten van de vrolijkheid en de muzikale omlijsting. Ik besluit dat ik weer met de bus van 14.30 uur mee wil naar het station. Dan kan ik weer om 16.19 uur in Breukelen zijn om van het station gehaald te worden.


Net voor ik op wil stappen komen Thea en de rest ook binnen. Ik bedank iedereen voor de gezellige dagen en we hopen elkaar weer eens snel weer te zien om een mooie wandeltocht. Dit waren 2 heerlijke dagen met schitterend weer. Het was een wandel marathon met heel mooi winterweer.




























maandag 16 januari 2017

Weide Winterwandeltocht 14 januari 2017


Vandaag staat de Weide Winterwandeltocht gepland in Vinkeveen. Ik heb erg veel zin om er heen te gaan omdat ik met de organisatie van WSC de Verbinding kennis gemaakt heb tijdens de Stertochten naar Nijmegen in 2016.
Omdat de weersvoorspellingen niet zo goed zijn was het nog spannend wie er wel of niet gingen lopen. Ik had in principe met Ommetje Breukelen afgesproken omdat ik daar volgende week ook mee naar Egmond gaat. Ik weet ook dat Jacqueline wil gaan lopen. En zoals ik van André heb geleerd je moet niet op 1 paard wedden, dus........
's Morgens krijg ik een berichtje van Ommetje Breukelen dat de weersvooruitzichten zodanig zijn dat zij thuis blijven. Er wordt natte sneeuw, hagel en wat al niet meer verwacht.
Na contact met Jacqueline besluiten we toch te gaan. We nemen een poncho mee en hopen er het beste van.
Op de provinciale wegen is het redelijk te doen en de A2 is helemaal schoon. Bij Abcoude ga ik van de snelweg af om al snel de Winkeldijk op te draaien. Wat een smal dijkje, ik ben blij dat ik met mijn corsa ben,
Als ik op de startlocatie aan kom is Jacqueline er nog niet, maar als ik binnen even rondkijk en een praatje maak, komt zij er aan.
We schrijven in voor de 15 km. en spreken af dat we altijd bij de splitsing nog voor de 10 km kunnen kiezen.
We krijgen nog een appel mee voor onderweg en we gaan op pad.


De tocht is wel gepijld maar toch hebben we de routebeschrijving af en toe nodig. Al snel gaan we van het asfalt af en wordt het een grasdijkje. Nog even later gaan we via een trappetje een wildrooster over. Het wildrooster dient als bruggetje over het water.


Het is een mooi Weide Wintertocht met prachtige vergezichten, maar jammer genoeg hebben we al heel snel onze poncho nodig.
We moeten ook echt doorlopen want het lijkt net of je voet vastzuigt in de bagger. Onze schoenen en broek worden er niet schoner op.
Na heel wat klompenpaden komen we in Botshol.


We besluiten om niet naar de wagenrust te gaan maar door te lopen. Ook omdat we af en toe wat gerommel horen en we zijn geen held als het op onweer aankomt.
Na een stukje te hebben gelopen wordt het onweer serieuzer en we besluiten een plekje te zoeken om te schuilen. Dat valt nog niet mee, maar we vinden een overkapping waar we onder gaan staan. Er zijn nog 3 wandelaars die komen schuilen. Als de andere wandelaars besluiten door te lopen, blijven wij nog even staan en ja hoor er komt nog een klap onweer. Dan gaan ook wij weer verder.


We vervolgen de tocht en lopen nu over een asfaltweg. Bij de splitsing besluiten we de 10 km. te nemen. Door de grote stukken onverharde baggerpaden zijn we niet echt opgeschoten en omdat Jacqueline vanavond nog een loop heeft gaan we terug naar de startlocatie.  Het blijft maar hagelen, natte sneeuw, niet veel aan. We genieten wel van de mooie omgeving.



We melden ons af bij de startlocatie, we krijgen een mooie herinnering en ons wandelboekje wordt afgestempeld. Ik begin dit jaar weer met een nieuw boekje.
Het was guur weer, maar ondanks de nattigheid, hebben wij heerlijk gelopen en genoten van de mooie uitzichten.
We drinken nog even iets warm en dan wordt het tijd om naar huis te gaan.
De eerste georganiseerde tocht zit er op.






vrijdag 6 januari 2017

wandelfit De Hoge Veluwe 5 januari 2017




Vandaag heb ik met mijn zus Jannie afgesproken. Ik ga met haar mee naar de wandeling van Wandelfit op het Park De Hoge Veluwe. Normaal gaat Jannie altijd op dinsdag maar dat kon deze week niet daarom gaan we vandaag vanaf de ingang Hoenderloo. Ik heb om 8.30 uur afgesproken bij Jannie dus het is vanmorgen vroeg opstaan. Ik rij om iets over 7.30 uur weg. Het heeft vannacht gevroren en Cees heeft de auto van mij ook gekrabt toen hij zijn eigen auto schoonmaakte. Helaas begint het iets te spetteren en zitten er alweer ijsspetters op de ruiten als ik bij de auto kom, dus die wordt voor de 2de keer gekrabt. Het wordt dus wel even oppassen en voorzichtig aan doen. Op de provinciale weg kom ik een zoutstrooier tegen en later op de A12 komt er 1 mij tegemoet. Maar ik ben zonder brokken mooi op tijd bij Jannie. Wij gaan met Jannie haar auto verder.
Jannie heeft koffie bij haar en voor we gaan lopen drinken we in de auto nog even lekker een bakkie koffie. Dan zoeken we de gids op en de rest van de groep.


Op de paden is het uitkijken! Door de vorst is het redelijk glad. Maar het is wel heel erg mooi!!
We zijn nog maar kort onderweg of ik zie al verschillende Kodak momenten. Kijk maar even mee.


We lopen verder en dan laat de gids een natuurverschijnsel zien wat ik nog niet kende. Om het goed na te vertellen heb ik even op internet gezocht en hieronder de uitleg van IJshaar.



IJshaar of haarijs is een zeldzaam natuurlijk verschijnsel waarbij een haarachtige, wollige ijsstructuur ontstaat op dood en nat kernhout, dus niet op de bast, van loofbomen.
IJshaar kan ontstaan als de luchttemperatuur even onder het vriespunt ligt. In het hout komen schimmels voor en bij de stofwisseling van deze schimmels komt onder andere water vrij dat door zeer kleine openingen in het hout (houtstralen) naar buiten wordt geperst. Het naar buiten geperste water bevriest tot een haarachtige structuur. Een hoge luchtvochtigheid is noodzakelijk voor de succesvolle vorming van ijshaar zodat het naar buiten geperste water niet kan verdampen en voor bevriezing beschikbaar blijft. Zolang de schimmels water blijven produceren en de klimatologische omstandigheden gunstig blijven, kan ijshaar aan blijven groeien. Als de luchttemperatuur te laag wordt, daalt de stofwisseling van de schimmels tot zo'n laag niveau dat er onvoldoende water geproduceerd wordt. De schimmel die voorkwam in het hout van alle proeven was de Exidiopsis effusa.[1][2]
IJshaar is zeer teer en smelt na aanraking direct weg. Als ijshaar aan zonlicht wordt blootgesteld, zal het snel sublimeren en verdwijnen. IJshaar is daarom 's morgens vroeg of alleen op schaduwrijke plaatsen te vinden.



We lopen weer verder en dan komen we langs een plek waar vroeger een plaggehuisje heeft gestaan. Hoe de familie heette ben ik vergeten, aan andere kant van het pad is het een rustgebied voor het wild. Wij lopen op een pad langs het rustgebied in de hoop dat we nog wat wild zien. Sommigen van ons hebben al wild gezien vanmorgen.

Dan valt ons oog op een boomtak met zwammen die echt keihard worden. Het zijn tonderzwammen. Ik heb op internet even naar wat meer info gezocht.

"De echte tonderzwam (Fomes fomentarius, synoniem: Polyporus fomentarius), in de volksmond ook tondelzwam of tonder-gaatjeszwam[1] genoemd, is een schimmel die behoort tot de familie Polyporaceae. Het is een zwakteparasiet die groeit op verzwakte of dode bomen.

Het vruchtlichaam van de echte tonderzwam is meerjarig. Het kan consolevormig zijn,[noot 1] maar in de meeste gevallen is het klok- of koepelvormig en hooggewelfd, waarbij een groot deel van de onderste helft vrij van het substraat hangt. De paddenstoel kan in de loop der tijd een afmeting bereiken van 10 tot 30 bij 5 tot 20 centimeter, met een dikte van 10 tot 25 centimeter. De bovenzijde is sterk gewelfd en bedekt met een harde korst van een à twee millimeter dik. Wanneer deze in aanraking komt met vuur, zal het niet smelten als bij de meeste paddenstoelen, maar verkolen. Hierdoor is de zwam erg vuurbestendig.
Het oppervlak van de korst is bedekt met brede, concentrische ringen die de paddenstoel een gestreept uiterlijk geeft. De kleuren van de echte tonderzwam kunnen sterk uiteenlopen, van zilvergrijs, rood- of donkerbruin tot bijna zwart. Aanvankelijk werden zeer donkere paddenstoelen zelfs aangezien als een aparte soort, Fomes nigricans genaamd.[4] Ter hoogte van de stompe, viltige groeirand onderaan is de paddenstoel doorgaans lichter gekleurd in de groeiperiode."



Dan steekt er ineens een hele groep herten over. We staan stil om de herten de gelegenheid te geven zich te verplaatsen. Helaas had ik mijn fototoestel niet bij de hand.

Ondertussen is de zon steeds hoger gekomen en is de winterse aanblik een beetje aan het verdwijnen.




We gaan verder en dan gaan we richting Delense was. Vroeger werden de schapen in het Delense was gewassen, hierna werden de schapen geschoren. Dan kon de wol schoon verkocht worden.



Het laatste stuk lopen we heerlijk over open terrein. Lekker in de zon. We genieten nog van het mooie natuurgebied. En dan is het al weer half 12. De wandeling zit erop. De eerste kilometers van dit jaar zijn gemaakt.



Na deze tocht gaan we in het centrum heerlijk koffie drinken en we nemen er ons meegebrachte brood bij. We zitten een poos te kletsen en besluiten dan om nog even te kijken naar een korte rondwandeling. Maar eerst ga ik mijn toegangskaart omruilen voor een beschermerskaart. Het prijs verschil is dermate klein ten opzichte van een toegangskaart, nog een paar keer wandelen en ik ga voor niets.

We kiezen voor de fazantenroute, Dit is een korte wandeling en we zien daar bomen die bewust zo zijn gegroeid.


Alles bij elkaar een heerlijke dag en zeker gaan we dit zeker nog een keer doen.