Totaal aantal pageviews

zondag 23 april 2017

Bloesemtocht 22 april 2017


Vandaag ga ik met ruim 30.000 andere wandelaars naar Geldermalsen voor de Rode Kruis Bloesemtocht. Het is dit jaar de 25ste keer dat de tocht georganiseerd wordt. Omdat ik niet vanaf Woerden met de trein naar Utrecht kan, vertrek ik vanaf Breukelen. Ik vertrek daarom later dan vorig jaar. Vorig jaar ging ik vanaf Woerden en was ik om 07.36 uur in Geldermalsen. Nu kom ik pas om 07.59 uur in Geldermalsen zijn.
Cees brengt mij naar Breukelen, dat is heel fijn, ik zie wel hoe ik terug reis en zonodig wordt ik dan weer opgehaald.


Als ik op het station aankom, kan het al niet meer mis gaan. Zoals iemand zei, verdwalen lukt niet vandaag als je met de trein reist. Allemaal mensen met rugzakken en wandelschoenen. De conducteur vraagt ook nog in de trein wat we gaan doen, we zien er volgens hem niet uit als mensen die een dagje gaan shoppen.
We vertellen hem wat we gaan doen en hij wenst de hele trein een fijne dag toe. In Utrecht stappen we met z'n allen over en ook hier lukt het je niet om met de verkeerde trein mee te gaan.
In de trein krijg ik een berichtje van Ria, dat zij vandaag niet komt. Mark heeft vannacht een ongeluk gehad en zij blijft thuis om Mark op te wachten.
Ook van André krijg ik een berichtje of ik vandaag in Geldermalsen loop en dat bevestig ik positief. André is met Michel al gestart als ik nog in de trein zit. André vraagt nog wel met wie ik ga lopen. Ik geef aan dat Ria net afgemeld heeft, maar ik had ook nog met Anja en Gerie afgesproken dus dan gaan we met z'n drieën op pad.

Op het station in Geldermalsen is het al druk en we worden welkom geheten door een team van de NS. Ik herinner me dit nog van vorig jaar.


Dan ga ik op zoek naar Anja. We hebben duidelijk een plek afgesproken, dus dat kan niet misgaan, maar het is altijd fijn als je elkaar hebt gevonden. Van Anja kreeg ik al een berichtje dat ze op de afgesproken plaats staat. Dus dat gaat goedkomen.
Ik vergeet net als vorig jaar mijn gps aan te zetten en kom daar weer na een kilometer of 3 achter.
Na het scannen van ons startbewijs worden we getrakteerd op een appel. Die gaat er bij mij wel in en ik begin er gelijk aan.

Het is lastig om andere foto's te maken dan andere jaren. De route is gelijk alleen bloeit er een andere vrucht. De peer en kers is uitgebloeid, maar de appel staat nu volop te bloeien. We komen zelfs al seringenstruiken tegen die in bloei staan.
Ook de fruitbomen moeten regelmatig vernieuwd worden om goede vrucht te blijven dragen. Een mooi voorbeeld hiervan in 1 van de eerste boomgaarden.


We gaan weer verder en hebben weer van alles te kletsen. Ook al hebben we elkaar pas 14 dagen geleden gesproken.
Vorig jaar was er veel meer regen gevallen in de dagen voor de bloesemtocht. Het heeft nu veel minder geregend en het is ook al meer warm weer geweest. Toch heb ik voor alle zekerheid vandaag mijn hoge wandelschoenen maar aangedaan. Op het parcours zijn best stukken onverhard door een boomgaard heen en ik ga snel door mijn enkel als ik ongelijk sta. Dus uit voorzorg stevige wandelschoenen.



En dan komt de eerste molen alweer in het zicht. Er zijn stukken van het parcours die ik mij niet kan herinneren maar het meeste wel.


We hebben besloten om 2 pauzes te houden. 1 keer om koffie te drinken en dan later een pauze om te lunchen. Omdat ik andere jaren heerlijk op een terras aan het water heb gezeten met een stuk appelgebak wil ik dit ook dit jaar weer graag doen. Alleen waar was dat ook al weer. Ik weet dat het zeker op de helft van het parcours was, maar twijfel nu toch. Omdat Gerie aangeeft onderhand wel te willen gaan zitten besluiten wij eerder te stoppen voor koffie met... maar helaas hier geen appelgebak, we moeten het met een gevulde koek doen.
Later komen we toch langs de rust die ik bedoel en voor volgend jaar, laat ik me niet meer beïnvloeden dan lopen we door naar het lekkerste appelgebak.
Van de genoten rust geen foto gemaakt. Er waren wel andere kodakmomenten die ik kan delen.


De lunchrust gaan we in de theetuin "De Pastorie" doen. Daar ben ik vorig jaar voor het eerst geweest en Anja kent deze rust ook. We hebben er allebei goede herinneringen aan. Vorig jaar heb ik hier een regenbui gehad. Nu is het droog. Wel speurt Gerie of er nog regen komt.
Het is klokslag 12.00 uur als we hier zijn. We genieten van het moment rust en van de heerlijke soep.


Omdat er bij de rustlocatie een lange rij voor het toilet staat, besluiten we even door te lopen om bij de rustlocatie van de organisatie naar het toilet te gaan. Volgens het boekje moeten we op dit punt nog een kilometer of 9. Op dit stuk van de route hebben we het windje in de rug. Er beginnen wat donkere wolken over te trekken. Hopelijk blijft het bij dreigen.

Als we de A2 onder door zijn dan begint het serieus wat te spetteren. Maar voor mij  niet genoeg om een jasje aan te trekken.


Dan komen we weer terug bij bruggen van defensie. Defensie heeft 2 bruggen voor ons neergelegd om de Linge over te steken. Vanmorgen zijn we er al overgekomen maar nu op de terugweg neem ik toch wat foto's. Ik zie dat hier de Duitse militairen aanwezig zijn.


Op de rust Kievit is het heel wat drukker dan vanmorgen toen wij er overheen kwamen. Gelukkig is het dijk op niet glad en komen we al klimmend op ons eigen tempo boven. Even op elkaar wachten en dan gaan we verder voor het laatste stuk.


Dan komen we langzamerhand op de route van de kinderwagens. Hier gaat het allemaal niet meer zo snel. Het inhalen is ook niet altijd een succes. Ook al vertelt een mevr. dat we moeten "ritsen". Volgens mij moet ze het ritsen nog leren en loopt ze te dringen en zich overal tussen de dringen.
Dan gaat het Deil door, waar fietsers zich afvragen wat er vandaag te doen is. We lopen te gekken, soms een optocht voor koningsdag? of sinterklaasoptocht? of carnavalsoptocht? of toch een heuse lampionnenoptocht? En vreemd toch dat de weg afgezet wordt en dat er verkeersregelaars staan. Doe je dat voor ruim 30.000 wandelaars?
En dan zijn de veilinghallen weer in zicht, we melden ons af, halen onze herinnering op, ik haal mijn herinnering van glas op, een stempel in het wandelboekje en dan gaan we heerlijk even zitten en genieten van een drankje. Als het drankje op is, besluit ik de trein op te gaan zoeken. Eerst haal ik nog bakjes aardbeien op. En daar zie ik nog een koorlid die met aardbeien loopt te gooien.
Met de trein van 15.30 uur vertrek ik weer richting Utrecht/Breukelen.
Het was een gezellige dag met Anja en Gerie. Jammer dat Ria er niet was en dat ik de anderen misgelopen ben. Volgende tocht gaan we vast weer met elkaar lopen.










zondag 9 april 2017

49ste Fellenoordtocht 8 april 2017




Vandaag ga ik richting het zuiden. Ik heb met Anja afgesproken. Wij hadden al eerder afgesproken en die afspraken moesten afgezegd worden door ziekte of door een hand die met hechtingen zat. Maar nu staat er niets in de weg. De weersberichten zijn ook erg gunstig en we hebben gisteren even contact gehad en er allebei veel zin in. Ik pik Anja op bij de afrit Kerkdriel. Het is voor mij een bekende route naar Drunen. Ik ga voor het eerst met de nieuwe auto. De corsa heeft vandaag een vrije dag. Als ik bij Kerkdriel het industrieterrein op rij, is het even zoeken maar dan zie ik een auto staan en Anja komt er al uit. En ik draai de A2 weer op. Via de A59 komen we in Drunen en wordt ons de parkeerplaats gewezen bij het partycentrum. Later lees ik dat het dit jaar een nieuwe startlocatie. Het is een prima ruimte en als we binnen komen is het behoorlijk vol. We zijn iets over achten en de start is al geweest. Er staan nog aardig wat mensen in de rij om zich in te schrijven en ook zitten er aardig wat mensen even aan een bakkie. Wij besluiten in te schrijven en te gaan lopen. De koffie pakken we straks wel bij een rust.



De organisatie wenst ons succes  op een leuke manier als wij het partycentrum uit lopen.


Wij lopen de bebouwde kom van Drunen uit via Kopenhagen, Noorwegen, Spanje, De Moezel, De Donau en De Elbe. En dan belanden we al snel in een natuurgebied. Het komt me bekend voor maar veel vennetjes lijken op elkaar, ik weet het niet.
Anja en ik hebben elkaar al heel lang niet echt gesproken. Wel wat contact via social media, maar dat is toch anders. We hebben elkaar veel te vertellen en al pratend gaan de kilometers er aan. Ik moet er om denken om af en toe een foto te maken anders kom ik zonder foto's thuis.


De route is echt heel goed uitgezet. We hebben eigenlijk de geschreven tekst niet nodig. Fantastisch!
En dan gaan we een dijk op om langs het kanaal te lopen. Ik heb even gezocht naar het achtergrond informatie van het kanaal en volgens mij wel wat gevonden.

"Afwateringskanaal 's-Hertogenbosch-Drongelen  
Het Afwateringskanaal van 's-Hertogenbosch naar Drongelen in Noord-Brabant is tussen 1907 en 1911 gegraven, om Het Bossche Broek te ontlasten bij wateroverlast. Het kanaal begint in het zuiden van de stad, vlak bij het Wilhelminaplein.
Tevens werd er een aantal gemalen gebouwd, die ingezet konden worden als de Maas overstroomde. Die gemalen pompten het water dan in de richting van het afwateringskanaal. Het gemaal bij Drongelen heet het Gansoyen gemaal.
Het kanaal mondt bij de Bovelandsesluis uit in de Bergsche Maas. Deze sluis is gerenoveerd in de periode tussen 1986 en 1988, waarna ze op 22 september 1988 werd heropend."


En dan staan we na 6 km. ineens bij de eerste wagenrust. We kijken even op de routebeschrijving en overleggen even wat we willen. Dan besluiten we om de koffie nog maar even te laten rusten en door te lopen. De volgende rust is op 13,4 km. en die kunnen we dan wat uitgebreider nemen.
De verhalen rijgen zich aan elkaar en ik vergeet gewoon om foto's te maken. Het is gewoon een super gezellige dag en we lopen ook best wel door een gebied waar we goed op moeten letten. Ik heb me tenminste voorgenomen om voorlopig geen "bodemonderzoek" meer te doen.

Hier kruisen we regelmatig een M.T.B. route. En ik kan mij wel voorstellen dat het hier voor hen een mooi gebied is.
We lopen verder en voor we het weten zijn we bij de "Fellenoord Boerderij".

Op Wikipedia heb ik even gekeken of er iets bekend is over de "Fellenoord Boerderij". Hieronder even een stukje.
"De naam is afgeleid van felle dat duidt op woeste & donkerbegroeide omgeving; oord duidt op plaats. Dus vrij vertaald betekent dit derhalve woeste, donkerbegroeide plaats. Er staat een boerderij uit 1652, een schaapskooi (nu een huis) en twee bungalows.Het Rijksmonument uit zeker 1652 is door de laatste eigenaar Jan van Wezel, overleden in 1973, overgedaan aan de stichting "Vrienden van de Fellenoord" tot behoud van deze voor een op te richten Heemkundig Studiecentrum; daarna is het voor een symbolisch bedrag overgedragen door deze stichting aan het Brabants Monumentenfonds. Daarmee lijkt de toekomst van deze oude boerderij veiliggesteld."

Mooi om wat achtergrond informatie te hebben. Het is een ontzettend leuke locatie. Overal zijn bankjes buiten om te zitten. Wij kiezen voor binnen. Even rusten met een kop koffie en soep. Wij eten ook gelijk onze boterhammen op.


Voor we vertrekken houden we nog even een sanitaire stop en dan gaan we weer. De eerste helft zit er op. Als we het erf aflopen valt ons oog op een bordje "Mama's Hotel". We lachen even en beiden beamen we dat bij allebei de deur open staat en het voor eens en altijd "mama's hotel" is.
Wel leuk om te ervaren dat we zoveel dingen hetzelfde doen en dat we vaak dezelfde mening en gedachten hebben over de dingen die vandaag langs komen.
Ook nu worden we weer het bos ingestuurd. Ik denk bij Drunen aan de duinen en had niet verwacht dat er zoveel bos zou zijn. Ook op dit stuk kruisen we weer M.T.B. routes.
En dan ineens lijkt het wel een survivalbaan die we lopen. Ik heb er even een paar foto's van gemaakt.


We nemen de hindernissen alsof we nog geen 18 kilometer erop hebben zitten en nog fris en fruitig zijn. Dan passeren we weer een prachtig vennetje. Ik kan er geen genoeg van krijgen om er foto's van te maken. Het verrast mij steeds weer al lopend in het bos ineens zulk mooi helder water te zien.



En dan staan we voor we het weten alweer bij "De Tonny Goedhart Pleisterplaats". We besluiten hier om toch even een frisje te pakken en even te gaan zitten. Het is ondertussen heerlijk weer geworden en best warm voor de tijd van het jaar als je loopt. We genieten van de zon en de mooie tocht. Dan zie ik ineens Jessica met haar dochter. Vorig jaar heb ik mijn armband van de FB-groep 4-daagse wandelvrienden aan de dochter van Jessica gegeven. Ze heeft hem nog steeds aan haar tas hangen. We zeggen elkaar gedag en praten nog even over de wandelschoenen die we hebben en wat we ervan vinden. Dan stappen we weer op.

We komen langs een kinderboerderij en zien nog een bruidspaar. Er worden foto's gemaakt. Ik besluit om niet de bruid maar de lama op de foto te zetten.




Dan lees in\k iets over "Baardwijkse Overlaat" op de routebeschrijving. Ik ga weer even naar wikipedia en vindt weer wat info.
"De Baardwijkse Overlaat is een natuurgebied tussen Drunen en Waalwijk en is sinds 1978 in beheer van Vereniging Natuurmonumenten. Het gebied werd aangelegd in 1766 en functioneerde voor het eerst in 1769. Het gebied had de functie om het water van de Maas op te vangen in tijden van overstromingen."

En dan komen we vlak voor de  finish toch nog even fout te zitten. We lopen gewoon achter onze voorgangers aan en die lopen fout, dus wij ook. We gaan terug bij waar het mis ging en maken de route af.


Via Luxemburg komen we Drunen weer binnen. Ik zie nog een prachtige boom in de bloei staan en daar maak ik toch even een foto van. Even verder op komen we langs een watervalletje.


Dan komen we in Soedan en daarvandaan bereiken we het partycentrum weer. De 25 km zit erop.
We melden ons af, we drinken nog wat en dan stappen we op.
Het was een goed georganiseerde tocht, prima weer en super gezellig vandaag.








woensdag 29 maart 2017

Korte Duinen tocht 29 maart 2017





Vandaag is er een SOP (Samen op pad) tocht in Soest. Dit zijn groepswandelingen. Je start allemaal tegelijk en je blijft in de groep lopen. Je hebt geen routebeschrijving, voorop lopen mensen van de organisatie en achteraan loopt ook iemand van de organisatie. Er zijn 3 rusten geregeld. Ik heb zo hier en daar is geïnformeerd over dit soort wandelingen. Omdat deze wandelingen altijd op woensdag zijn trekken zij mij wel, woensdag is normaal gesproken mijn vrije dag dus best het proberen waard.
Gisterenavond mijn tomtom bijgewerkt met nieuwe kaarten en vast even gekeken waar ik moet zijn.
Ik vertrek op tijd omdat het rond Utrecht nog weleens druk kan zijn. Om kwart voor negen zit ik in mijn autootje. Wat ben ik nog steeds blij met het karretje, ik heb hem alweer 4 jaar. Als ik in Soest aankom kan ik niet helemaal bij de startlocatie komen, er wordt geasfalteerd. Het startbureau is bij de Atletiekvereniging Pijnenburg in Soest. Als ik het terrein op loop zie ik ineens waar ik ben! Dat is bekend terrein. Hier is altijd een rust van de 2daagse van Amersfoort. Ik ga naar binnen en daar wordt mij verteld dat ik mij moet aanmelden en dat ik vast de soep of een broodje kroket of bitterballen kan bestellen. Ik bestel soep voor bij mijn brood. De aanmelding is snel gebeurd en dan wordt direct mijn wandelboekje afgestempeld. Zo alle plichtplegingen zijn geweest en dan eerst een sanitaire stop want om 10..00 uur precies wordt er gestart.
Er is nog tijd over dus ook nog even een kop koffie en dan direct even rond kijken of er bekenden zijn.
Voor ik zelf bekenden zie, heeft iemand mij al in de gaten. Mijn naam wordt genoemd en ik kijk een beetje vreemd op, ik ken de beste man niet? Bert vertelt dat hij van Monique heeft gehoord dat ik hier ben en via Facebook wordt ik herkend. Dat is niet moeilijk als je Scandinavisch blond ben. Bert stelt zich verder voor en we zullen onderweg nog wel wat kletsen. Ik kijk verder en zeg Rolf gedag, leuk dat hij er ook is. In Zandvoort heb ik hem gemist. Dan zie ik ook Dick en daar raak ik mee aan de klets. We gaan nar buiten want het is ondertussen 10 uur. Daar wordt een lid van de organisatie in het zonnetje gezet. Hij blijkt in de lappenmand te hebben gezeten, gelukkig zijn er goede uitslagen en hij is bijna jarig of jarig geweest dat weet ik niet meer zo goed.
We zingen met z'n allen voor hem en dan wordt er vertelt waar de route ons zal brengen. Ik heb het allemaal niet zo goed onthouden maar vindt het geen probleem.


Eerst gaan we langs de 3 kerken van Soest, dat heb ik nog onthouden. De groep bestaat uit 111 deelnemers vandaag. Ik vind het een heerlijk tempo en al snel raak ik aan de klets met verschillende mensen.


Ik word door Dick voorgesteld aan Piet. Piet is ook een markeerder van het Westerborkpad en voor de mannen is het hier in Soest een thuiswedstrijd. Ze zijn op dit moment druk met het aanbrengen van de nieuwe markeringen. En al snel is het Westerborkpad het gespreksonderwerp. Dan komen we bij de Eng.


Uuuhhh, we gingen toch eerst langs de 3 kerken, ik heb er nog maar 1 gezien! Dan blijkt dat Soest niet echt een dorpskern heeft, maar eigenlijk een lang uitgestrekte plaats is. En ja hoor daar komt de 2de kerk aan. We lopen als de kerk en gaan een straat in met mooie bloeiende bomen in de tuinen. Wat mooi na een paar zonnige dagen. Vandaag is het niet zo zonnig, maar geen verkeerde temperatuur om te wandelen.


We lopen verder en daar duikt de 3de kerk op en we zijn alweer bij de wagenrust.




We worden opgewacht met een stroopwafel en een pakje drinken. Heerlijk!! Er wordt de tijd genomen om alles rustig op te peuzelen en te drinken en ik maak gelijk even een foto van mijn wandelgezelschap.


Na de rust gaan we verder en we lopen al snel Soest uit en dan komen we ineens langs de spoorbaan te lopen een stuk van het Westerborkpad. In de verte zie ik de fietsbrug liggen, waar je naar Hoogland gaat. Op dit stuk zitten de nieuwe stickers er al op. Er zit ook nog een oude sticker van het Westerborkpad en die wordt er gelijk afgehaald.
Dan loop ik ineens naast iemand die er vandaag ook voor het eerst bij is. Bij de 4daagse van Nijmegen masseert zij in het Buitensport Centrum in Overasselt. Zij heeft de 4daagse ooit wel een keer gelopen. Ook andere tochten die op mijn "nog te lopen" lijstje staan heeft zij gelopen en al snel raken we in gesprek.
We gaan ondertussen van de verharde weg af een weiland in. Hier is het wel even oppassen. Een keer in de kuil stappen lukt hier best gemakkelijk.
De Elfstedenwandeltocht komt ter sprake en dan vertelt zij dat zij ook een keer de 80vandeLangstraat heeft gelopen. Aha, mijn interesse is gewekt want die staat redelijk bovenaan mijn lijstje. Ook Deikirch heeft zij gelopen. Maar dan vertelt zij het een en ander over Waalwijk, oké die moet het dan toch worden. De nuttige tips knoop ik in mijn oren. We lopen verder en voor we het weten staan we bij de "grote" rust.

 


Na de lunch probeert Bert mij te laten geloven dat het echt koud is geworden buiten en dat het regent. Nou Bert regen voel ik niet en een windjack hoeft echt niet aan. Het is niet zonnig maar wel droog en koud ook niet echt. We moeten even wachten want van de organisatie is er een gps zoek. De gps wordt niet gevonden, dus toch ergens verloren? Het lijken mijn wandelstokjes van vorig jaar wel. Door het gevalletje gps raak ik in gesprek met de achterste man van de organisatie en vertel ik hem dat ik me nog eens wat verder moet verdiepen in mijn gps. Op dit moment neem ik de track alleen maar op en ik wil hem ook meer gaan gebruiken om een track die erop staat te gaan lopen. Ik krijg weer bruikbare tips en ga toch nog eens aan de slag met het boekje wat ik heb.


Als we nog verder lopen komen we wel op heel bekend terrein. Hier lopen we straks in juni weer bij de 2daagse van Amersfoort. Ik raak weer met Piet in gesprek en dan blijkt dat Piet graag klompenpaden loopt en ook de 3 klompenpaden in Kamerik heeft gelopen. Ook in Beusichem heeft hij kort geleden een klompenpad gelopen, alleen dat ging niet helemaal naar wens. Er was iets met een sloot en een afgegraven pad en koppie onder en een fototoestel die verloren ging, net als de telefoon, ook nog iets van een supermarkt waar naar hem werd gefloten. Nou laat Piet het zelf maar vertellen. Als je hem spreekt, vraag het maar eens. Ik probeerde het thuis te vertellen en sorry maar ik moest er toch weer om lachen!


Dan vertelde ik net over de bekende plekjes van de 1ste dag van de 2daagse. Hier zijn ze. Het is hier nu veel rustiger. De vogel vindt het net druk zat, maar gelukkig blijft hij zitten.


Als de groep weer bij elkaar is gaan we weer verder en al snel komen we bij de 3de (wagen) rust. We worden getrakteerd op heerlijke paaseitjes. Echt wat een verwennerij. Tijdens deze rust kom ik in gesprek met een andere markeerder van het Westerborkpad. Zij markeert het stuk rond Hoogeveen en Meppel. Daar ga ik nog komen de komende tijd.


Na deze lekkernij gaan we met elkaar voor het laatste stuk van de wandelroute. We komen hier nog over een prachtig stuk zand. Het loopt wel zwaar maar het blijft toch wel erg mooi. Dick vertelt dat het kortgeleden nog onderhoud heeft gehad. Het raakte steeds meer bebost en de hei breidde zich ook te veel uit. Het is genieten vandaag.


Het laatste stuk zit er alweer op en we komen vanaf de andere kant terug bij de kantine van de atletiek vereniging. Ik drink nog even een frisje, we praten nog even wat, ik neem een wandelprogramma mee, bedank iedereen voor de gezelligheid en dan zoek ik mijn karretje op en ga richting huis. Na wat file, sta ik om half 6 weer in Kamerik. Het was een heerlijke wandeldag ik heb genoten!!





dinsdag 28 maart 2017

30vanZandvoort 25 maart 2017



Vandaag staat de 30vanZandvoort gepland en ik heb er veel zin in. Het "wandelcluppie" zoals we nu nog heten breidt zich steeds verder uit en we gaan vandaag met een gezellig groepje op stap. Cees brengt mij vanmorgen naar Breukelen. Best wel vroeg om nog een beetje op een redelijke tijd in Zandvoort te zijn. Fijn hoor het is voor hem tenslotte ook weekend. Op weg naar het station merken we dat de boeren ook vroeg uit de veren zijn en al lekker aan het gieren zijn. Een minder lekker luchtje is dat, maar het hoort bij het Groene Hart. Dat zal ik vandaag aan zee niet ruiken.


Hert belooft een mooi dag te worden met flink veel zon, maar wel een koude wind uit het noordoosten, dus voor een broek gekozen waar de pijpen van af kunnen en laagjes met korte en lange mouwen en een windjack eroverheen. Dat moet goed komen.
In Amsterdam moet ik overstappen en een half uur wachten op de volgende trein. Maar ik weet dat ik ook bijna het hele station over moet om op spoor 1 uit te komen.
André en Michel hebben minder tijd om over te stappen en ik ga vast in het treinstel zitten en reserveer voor hun een plek. Ik hou het perron in de gaten en ja hoor daar komen ze aan.
Met z'n drieën reizen we verder en het is behoorlijk vol in de trein.
In Zandvoort lukt het niet om de weg niet te weten want iedereen gaat richting circuit.


Vandaag zijn niet alleen de gemotoriseerde racefans welkom maar ook de wandelende racefans. We gaan op zoek naar de rest van de het cluppie en na wat gezwaai over en weer hebben we Ineke, Rob en Sylvia gespot. Hans is er ook bij maar loopt vandaag niet mee. Hij is de mobiele hulpdienst voor het geval dat iemand uitvalt. Ineke is nog niet helemaal zeker over de afstand en hoe het met haar knie zal gaan, maar de gezelligheid wint het van de pijn. En dan gaan we starten.


We gaan eerst het strand op om tegen wind richting IJmuiden te gaan. Het is een heerlijk breed strand want het is laagwater. En we genieten direct al van de rustige zee. De eerste kilometers kunnen ook over de boulevard afgelegd worden en hier splitsen we eerst. Bij de eerste stempelpost (Strandpaviljoen San Blas) zullen we elkaar weer zien en met elkaar verder lopen.




Op de foto hieronder is de route voor vandaag nog even aangegeven. De eerste 8,2 km tot IJmuiderslag zullen we over het strand gaan.



Het strand verveelt mij nooit en ik geniet dan ook met volle teugen. Ook al hebben we tegenwind, de wind is niet erg sterk en de kou waar ik op gekleed ben valt eigenlijk ook wel mee als je eenmaal aan het lopen bent. Op de eerste stempelpost hebben we een energiereep gekregen. Die gaat er wel in. We lopen verder en dan besluiten we om net als een kleine groep voor ons rechtdoor te lopen. Het is een gok, het grootste gedeelte van de deelnemers gaat voor zeker en gaan verder van waterlijn aflopen. Waarom? Nou ja het is eb en we lopen op een zandbankje en daar verderop stroomt er weer water naar een dieper gedeelte. Dus de kans is dat we moeten springen of pootje moeten baden maar volgens Ron moet het lukken. En ja hoor het valt mee, een grote stap en we zijn heelhuids over. Verschillende deelnemers proberen te springen en André probeert van zo'n sprong een foto te maken, maar dat blijkt niet mee te vallen.


Dan zijn we bij IJmuiderslag en ik begin last te krijgen van afkickverschijnselen. De koffie van vanmorgen vroeg herinner ik me niet meer, dus volgens mij is het onderhand wel tijd voor koffie. Het is 10.00 uur een mooie tijd voor koffie. We besluiten in het zonnetje op het terras van een heerlijk bakkie te gaan genieten, maar dat valt wel een beetje tegen. Omdat ik ook wel aan een sanitaire stop toe ben, sprint ik naar het toilet, jammer er staat een behoorlijke rij wachtenden. Hopelijk schiet het een beetje op, anders heb ik zo ook nog koude koffie. Maar als ik terugkom blijkt de rij voor de koffie nog langzamer te gaan. Eindelijk daar is de ???? bruin vocht in een glas en we noemen het??? koffie!!! enne een glas vol ?? Nou eigenlijk is het een goed bodempje, maar ach een gegeven paard..... zoiets toch? De dames met thee hebben het beter getroffen op dit terras. Maar niet getreurd en gezeurd, het warme vocht verdwijnt als sneeuw voor de zon en na een laagje uitgedaan te hebben gaan we vol goede moed op naar de stempelpost.
Bij de stempelpost worden we verrast door een flesje water.
De muziek komt uit een oude VW-bus en Ineke wil wel even voor mij poseren. Leuk kodakmomentje.


We gaan de Heerenduinweg op en dan plots is het 11.00 uur. Tijd voor het traditionele 11-uurtje. Er wordt stil gehouden en al snel blijkt het op dezelfde plek te zijn als vorig jaar voor André en Ineke. Ik was daar toen niet bij maar nu gaan er rugzakken open en komen er flessen te voorschijn. Er wordt naar het verhaal achter het 11-uurtje gevraagd en ook al is het verhaal anders dan de vorige keer toen het aan mij vertelt werd, de moraal van het verhaal is: we herdenken de slachtoffers van de oorlog. Welke oorlog? Ja, dat weten we niet precies, maar we herdenken slachtoffers van een oorlog. Best een geoorloofd moment dus!


Als we verder lopen komen we langs een soort bunker heb ik het idee.
Het blijkt een FL 246, een munitieopslagbunker te zijn.


Dan gaan we het Nationaal Park Zuid-Kennemerland in. Het vlakke parcours is even over. Maar ook nu is het genieten van de natuur en het prachtige weer. Het is heel wat klimmen om bij het landgoed Duin en Kruidberg uit te komen.




Ook nu heb ik weer even op internet gezocht naar wat achtergrond informatie over dit landgoed. Wikipedia heeft mij aan de volgende informatie geholpen.

"Stadhouder en koning Willem III kocht in 1682 het Landgoed Kruidberg van Sophia Trip en Daniël Jean Bernard. Bernard had zijn aandeel gekocht van Balthasar Coymans, haar zwager. Het landgoed kreeg al snel 't Princenbosch als bijnaam. De prins gebruikte het landgoed als jachtverblijf en als kleinere versie van paleis Het Loo.In de 18e eeuw werd Duyn en Bergh bewoond door Gerard Deutz (1699-1753).[1]
Halverwege de 19e eeuw werd politicus en Floris Adriaan Baron Van Hall eigenaar van de landgoederen Duin en Berg en De Kruidberg. Dicht bij het huidige landhuis liet hij op Duin en Berg een nieuwe villa bouwen. In de loop der jaren breidden Van Hall en de volgende eigenaar Guillaume Louis Jacques van der Hucht het landgoed steeds verder uit naar het kustgebied . In 1895 werd het samengevoegde landgoed Duin en Kruidberg van de erfgenamen van Van der Hucht gekocht door Jacob Theodoor Cremer, een Nederlands grootondernemer, koloniaal expert en liberaal politicus. Hij liet op het landgoed het grootste woonhuis van Nederland bouwen, ontworpen door architectenbureau Van Nieukerken in neo-Hollandse renaissancestijl. De in Engelse landschapsstijl aangelegde tuin is ontworpen door tuinarchitect Leonard Anthony Springer.
Tot 1961 bleef het landgoed in handen van de familie Cremer, dat het verkocht aan de Nederlandsche Handel Maatschappij die het als vakantieverblijf voor haar personeel inrichtte. In 1993 werd het landgoed een conferentie- en trainingscentrum voor de ABN AMRO Bank. Er kwamen vergader- en conferentiezalen in en er werd in 2000 een nieuwe hotelvleugel gebouwd."


Bij deze stempelpost worden we getrakteerd op een heerlijk voedzaam gebakje. Het is druk op het terras van het landgoed en we besluiten om nog even door te lopen naar de volgende stempelpost. Er wordt wel even van de gelegenheid gebruik gemaakt om een sanitaire stop te maken en na Hans verzekerd te hebben dat het goed gaat met Ineke, gaan we weer verder.
Al snel komen we langs de ruïne van Brederode.
Ook over de ruïne van Brederode zoek ik even op Wikipedia naar wat informatie. Ik lees hier over de heren Van Teijlingen. Grappig die heren Van Teijlingen kom ik tegen in mijn eigen woonomgeving.

"Met de Ruïne van Brederode worden de resten aangeduid van Kasteel Brederode bij Santpoort-Zuid. Het kasteel is in de tweede helft van de 13de eeuw gesticht door Willem I van Brederode (1226?–1285). Deze stamt af van de heren van Teylingen, die verwant waren aan de graven van Holland. Het kasteel vormde onderdeel van de hoge heerlijkheid Brederode, waarmee de heren van Brederode in de 13e eeuw door de graaf van Holland waren beleend.
De naam Brederode verwijst naar een stuk bosgrond (Brede Roede) dat gerooid werd, waarop het kasteel is gebouwd. Eerst bestond het kasteel slechts uit een woontoren. Rond 1300 werd de toren afgebroken waarna Dirk II van Brederode een vierkant kasteel liet optrekken."



Al kletsend komen we bij de volgende stempelpost. Het Openluchttheater Caprera.




Dan zijn we al bij het Kopje van Bloemendaal. De eerste 20 km van de 30 zitten erop, dus tijd voor een lunch of een drankje. Bij de stempelpost worden we getrakteerd op een krentebol en een pakje drinken. Na even bij de muziekband te hebben gekeken lopen we door naar het pannenkoekenrestaurant, daar gaan we op het terras van de zon genieten.
Maar eerst maken we van de uitkijktoren nog even een paar foto's. Omdat mijn foto's niet zo mooi waren heb ik er een paar van internet gehaald voor de herinnering.


Gelukkig is het mooi weer want de bediening heeft geen haast. Voor de een wordt er een pannenkoek gebakken en voor een ander een portie bitterballen. Maar die bitterballen worden niet allemaal opgegeten, ben je me daar gek, nee ze gaan als gezonde hap mee in een bananenbeschermdoos. Compleet met prikkers en mosterd. Voor onderweg.
Wachtend op de bestelling geniet ik van de natuur en van de knoppen aan de bomen die uitkomen.


Na een lange rust maakt iedereen zich klaar voor het laatste stuk. In Bloemendaal komen we langs schitterende huizen. En het mooie van die gegoede buurt is dat er ook mooie tuinen zijn met bomen die nu met het mooie weer in de bloei staan.


In Overveen bij de stempelpost worden we getrakteerd op een mandarijn. De bananendoos komt tevoorschijn en er wordt uitgedeeld. André probeert de hele dag zijn schoenen al te slijten, probeert hij het nu door eerst bitterballen te delen? De bitterballen zijn snel op en de schoenen?? Die zitten nog steeds in zijn tas!!
Hij probeert nog om een Facebook oproep te mogen doen, maar of dat wat geworden is.

 
We vervolgen weer onze route en dan komen we bij Kraantje Lek. Hier wordt niet gerust. Ik maak  nog wel even een foto van de forse zandhelling. Omdat die me nog in het geheugen staat van vorig jaar.


En dan gaan we voor het laatste stuk het Visscherspad op. Dit is niet het leukste stuk van de route, Gelukkig komen we hier nog wel wat leuke dingen tegen, zoals de aftelbordjes van hoeveel kilometer het nog is.
En niet te vergeten de wandelfotograaf. We willen graag met z'n zessen op de foto. De één begint spontaan haar haar goed te doen en dan wachten we op elkaar om verder te lopen. Waren we aan het begin van deze tocht nog een gewoon gezellig cluppie, nu worden we het bitterballencluppie genoemd. Dat is lachen.
We gaan netjes met z'n zessen naast elkaar lopen en de foto wordt gemaakt.


En dan is daar nog de verrassingspost op 1 km voor het eind. Nog even een paar straten van Zandvoort door en we lopen op de finish af. Dat hebben we mooi met elkaar gedaan. Het was een leuke, gezellige dag. Hans staat trouw op Ineke te wachten, hij maakt nog een finish foto van ons.


Als we onze medaille hebben en de stempels in de wandelboekjes willen we nog wat met elkaar drinken. We vinden een terras in de zon, maar jammer dat is bij de bakker en daar hebben ze niet echt gerekend op veel wandelaars. Michel haalt nog wat te drinken bij de AH, maar dan besluiten we om op te stappen. Na overleg en gezien de tijd besluiten we naar de trein te gaan. Op het station haalt iedereen nog iets om te eten of te drinken en dan proberen we een zitplaats te vinden. Het lukt! We zitten verdeeld over de coupé maar we zitten. Sylvia en ik reizen samen naar Woerden en André en Michel gaan naar Amersfoort. Ron hoeft maar 2 stations verder te zijn.
Het was een heerlijke dag en om 18.30 uur wordt ik in Woerden weer opgepikt door Cees.